Door WereldData · Gepubliceerd op
De belangrijkste valkuilen bij het stellen van grenzen zijn schuldig voelen, te laat reageren en te veel uitleggen.
Mensen met zwakke grenzen verliezen vaak hun gevoel van eigenwaarde, omdat naarmate hun grenzen worden overschreden, ze hun leven niet alleen in dienst van anderen gaan stellen, maar ook hun identiteit bijna volledig absorberen, waardoor hun eigen identiteit als het ware verloren gaat in de chaos.
Er zijn vier belangrijke typen grenzen die je kunt stellen:
Grenzen aangeven is vaak moeilijk omdat het indruist tegen onze natuurlijke behoefte aan harmonie en acceptatie. We zijn bang voor conflicten, willen anderen niet teleurstellen en zijn bang voor afwijzing. Hierdoor offeren we onszelf soms op om aardig gevonden te worden.
Welke 4 soorten grenzen zijn er?
Gangbare grenzen zijn onder andere emotionele, fysieke, seksuele, intellectuele en financiële grenzen; ze kunnen van toepassing zijn op elk aspect van je leven waar je ze nodig acht.
Grenzen stellen begint met bewustwording van wat je nodig hebt en dit assertief communiceren. Doe dit door in het moment te blijven, gebruik te maken van 'ik-boodschappen' en concreet te vertellen welk effect andermans gedrag op jou heeft. Het draait om respectvol aangeven wat wel en niet werkt voor jou.
Meer nemen dan je geeft - Aan de andere kant houden ongezonde grenzen ook in dat je van anderen verwacht dat ze voortdurend aan je behoeften voldoen zonder iets terug te doen. Dit kan bijvoorbeeld inhouden dat je emotionele steun eist, iemands tijd of ruimte overschrijdt, of geen rekening houdt met de grenzen van anderen.
Het uitlijnen van je grenzen met je waarden en behoeften is een eerste stap. Communiceer grenzen dan ook duidelijk en blijf bij je standpunten, ook al probeert de narcist ze te ondermijnen. Herinner jezelf eraan dat gezonde grenzen een teken zijn van zelfwaardering en zelfrespect.
Sommige mensen die grenzen overschrijden , handelen uit egoïsme, een gevoel van recht of narcisme. Ze geloven dat hun eigen behoeften voorop staan en negeren het comfort van anderen. Marriage.com merkt op dat het overschrijden van grenzen kan voortkomen uit egoïstische motieven of een misverstand over gezonde dynamieken.
Deze grenzen omvatten water, voedsel, gezondheid, onderwijs, inkomen en werk, vrede en rechtvaardigheid, politieke inspraak, sociale rechtvaardigheid, gendergelijkheid, huisvesting, netwerken en energie (zie figuur 2.5).
Psychische grenzen zijn de grenzen die te maken hebben met jouw mentale willen en kunnen. Anderen verwachten te veel van je. Om je baas te plezieren doe je zwaarder werk dan je aankan. Of je werkt te veel uren waardoor je te weinig toekomt aan jezelf en aan je gezin.
De 4 C's – helderheid, communicatie, consistentie en compassie – kunnen je helpen grenzen te stellen die je welzijn beschermen en je banden met anderen versterken.
Helaas hebben manipulatieve, narcistische mensen met een zwak zelfbeeld de neiging om herhaaldelijk persoonlijke grenzen te overschrijden.
Het is belangrijk om onze grenzen te kennen en ze op een liefdevolle, niet-angstige manier met anderen te delen. We hoeven ons er niet schuldig over te voelen of excuses of rechtvaardigingen te verzinnen. "Nee" is een volwaardige zin en kan met een glimlach en een licht hart gezegd worden.
De gevolgen van het niet hebben ontwikkeld van je grenzen kunnen zijn:
Narcisten kunnen heel slecht tegen kritiek, gezichtsverlies en genegeerd worden. Dit zijn tien dingen waar ze absoluut niet tegen kunnen:
Een voorbeeld daarvan is negeren.
Narcisten willen zich graag belangrijk voelen. Je kunt je wel voorstellen wat er gebeurt als de buitenwereld hem dan negeert. Diep van binnen raakt dit de kern van zijn probleem. Hij raakt de controle over anderen kwijt en voelt zich in het diepst van zijn ziel ontzettend klein.
Tegen een narcist zeg je beter geen beschuldigingen over hun gedrag, zoals "je liegt," "je moet veranderen," of "je bent een narcist." Dit lokt vaak een heftige woedeaanval of ontkenning uit.
De 5 typen ongezonde relaties zijn: misbruik, wrok, onverschilligheid, stagnatie en een relatie waarin het ongezonde gedrag wordt gefaciliteerd. De eerste stap om een ongezonde relatie aan te pakken, is het herkennen van de problemen in de relatie en deze te bespreken.
Grenzen kunnen aan het andere uiterste ook ongezond zijn: ze kunnen te rigide zijn. Iemand kan zich zo afsluiten van anderen dat hij of zij nooit het risico neemt om anderen toe te laten in zijn of haar leven, wat een prettige, maar ook rommelige ervaring kan zijn.
Mensen die geen passende grenzen hebben, vinden het vaak moeilijk om anderen te vertellen hoe ze zich voelen (uit angst voor afwijzing of spot), worstelen met het gevoel belast te worden door hoe anderen hen zien (vanwege de wens om het iedereen naar de zin te maken), streven ernaar om iedereen tevreden te stellen met hun prestaties (op het werk, op school, thuis, enz.), en ...
Gebruik korte, duidelijke zinnen om grenzen aan te geven.
Oefen met het zeggen van: "Daar heb ik nu geen tijd voor" of "Dat komt me niet uit." Je hoeft dit niet uitgebreid toe te lichten.
Als mensen je grenzen niet respecteren, stop dan met eindeloos uitleggen, herhaal je grens kort en krachtig, en verbind er duidelijke gevolgen aan. Je kunt het gedrag van een ander niet veranderen, maar je kunt wel kiezen hoe je zelf reageert en of je contact blijft houden.
Hoe stel je grenzen zonder straffen of belonen?