Bij mensen van Asjkenazisch-Joodse afkomst komen bepaalde erfelijke aandoeningen vaker voor door een gesloten populatie in het verleden. Bekende voorbeelden zijn de ziekte van Tay-Sachs, Canavan, Gaucher (type 1), familiaire dysautonomie, Bloom-syndroom en Fanconi-anemie C. Ook BRCA-genmutaties (verhoogd risico op borst-/eierstokkanker) komen vaker voor.
De volgende aandoeningen komen ook veel vaker voor bij Joden, maar ook onder de niet-Joodse bevolking:
Personen van Asjkenazisch-Joodse afkomst kunnen pathogene varianten dragen voor het Bloom-syndroom, de ziekte van Canavan, cystische fibrose, familiaire dysautonomie, familiaire hyperinsulinemie, Fanconi-anemie C, de ziekte van Gaucher, glycogeenstapelingsziekte type 1a, het Joubert-syndroom type 2, ahornsiroopziekte type 1B, mucolipidose IV, ...
Ze vonden 10 varianten van de NOD2- en LRRK2-exomen die geassocieerd zijn met een verhoogd risico op de ziekte van Crohn en die vaker voorkomen bij Asjkenazische Joden. De studie suggereert dat dit genetische verschil de Asjkenazische bevolking mogelijk vatbaarder maakt voor de ziekte van Crohn dan niet-Joodse mensen.
Sjeitel (Jiddisch: שייטל, sheytl (m ev); שייטלעך, sheytlekh (m mv) of שייטלען, sheytlen (m mv); Hebreeuws: פאה נוכרית) is het Jiddische woord voor pruik. Religieuze joodse vrouwen, zeker orthodox-joodse vrouwen, bedekken na hun huwelijk vaak hun hoofd.
In de joodse gemeenschap worden jongetjes 8 dagen na de geboorte besneden. Dat gebeurt met een metalen plaatje dat boven de eikel over de voorhuid wordt geschoven. De voorhuid die boven het plaatje uit komt, wordt weggesneden.
De stervende
Een bekende joodse uitspraak is: 'Tot over 120 jaar'. Joden geloven dat zolang iemand nog leeft, het leven de overhand kan halen op de dood. Ze willen het lot niet tarten door reeds vóór een overlijden iemands begrafenis te regelen.
Canada kent de hoogste incidentie van de ziekte van Crohn ter wereld. Ook komen ziekenhuisopnames als gevolg van inflammatoire darmziekten (IBD) vaker voor in de noordelijke staten dan in de zuidelijke staten, zowel voor colitis ulcerosa als voor de ziekte van Crohn.
Lactose-intolerantie komt voor bij ongeveer 25% van de mensen in Europa; bij 50-80% van de mensen van Latijns-Amerikaanse afkomst, mensen uit Zuid-India, zwarte mensen en Asjkenazische Joden; en bij bijna 100% van de mensen in Azië en bij inheemse Amerikanen.
Sommige mensen hebben voortdurend klachten en anderen zijn soms jarenlang klachtenvrij. Leven met een chronische darmaandoening zoals de ziekte van Crohn is vaak uitdagend. Maar de meeste mensen met deze ziekte hebben een normaal dagelijks leven.
Als een Joodse man of vrouw overlijdt dan worden de handen niet gevouwen maar langs het lichaam gelegd. De overledene wordt zo snel mogelijk met een laken bedekt. Men heeft respect voor de dode en ook voor het feit dat de dode niet meer kan bepalen wie hem/haar mag zien.
Zelfs met de beste zorg overlijden kinderen met de ziekte van Tay-Sachs meestal vóór hun vierde levensjaar. De oorzaak is een genmutatie die het meest voorkomt bij Asjkenazische Joden in Oost-Europa. Om de ziekte te krijgen, moeten beide ouders het gen dragen. In dat geval is er 25% kans dat het kind de ziekte krijgt.
In Nederland kunnen mensen van Ashkenazi-Joodse afkomst bij alle afdelingen klinische genetica terecht voor een dragerschapstest.
Mij werd verteld dat Asjkenazische Joden meestal bloedgroep "B" of "O" hebben (wat volgens mij overeenkomt met "B").
Hoewel mensen van elke etnische groep genetische ziekten kunnen ontwikkelen, lopen Asjkenazische Joden een hoger risico op bepaalde ziekten vanwege specifieke genmutaties. Wetenschappers noemen deze aanleg voor het ontwikkelen van ziekten het stichtereffect. Honderden jaren geleden vonden er mutaties plaats in de genen van bepaalde Asjkenazische Joden.
Varkens zijn geen herkauwers, dus ze zijn niet koosjer. Dieren die in het water leven, mogen alleen gegeten worden als ze vinnen en schubben hebben. Dit betekent dat garnalen, kreeften en inktvis geen vissen in de ware zin van het woord zijn, en dus net zo min koosjer als de paling die door evolutie zijn vinnen heeft verloren.
Joodse mensen hebben ook de neiging gevoelig te zijn voor zuivelproducten en gluten. Coeliakie, het onvermogen om gluten te verteren (een reële aandoening die de laatste jaren een soms ongezonde hype lijkt te zijn geworden), komt veel vaker voor bij Joden dan bij niet-Joden.
Mexico is een toonaangevende keuze voor de behandeling van de ziekte van Crohn, omdat patiënten daar toegang hebben tot mesenchymale stamceltherapie. Bij deze behandeling wordt navelstrengweefsel gebruikt om het immuunsysteem te moduleren. De regelgeving in Mexico staat hogere celconcentraties toe dan in de VS. Dit biedt intensievere behandelingsmogelijkheden voor hardnekkige gevallen.
De symptomen van de ziekte van Crohn kunnen maanden tot zelfs jaren onopgemerkt blijven, en een diagnosevertraging van 1 tot 5 jaar is niet ongebruikelijk, omdat vroege tekenen vaak mild zijn, komen en gaan, of worden aangezien voor andere aandoeningen.
IJsbergsla en botersla — Deze zachte, lichtgroene slasoorten worden in kleine hoeveelheden als veilig beschouwd voor de meeste mensen met de ziekte van Crohn. Ze bevatten weinig vezels en veel water. Wanneer u in remissie bent, kunt u botersla of andere zachte bladgroenten langzaam aan uw dieet toevoegen voor waardevolle voedingsstoffen.
In het jodendom wordt niet gebalsemd en is er geen open kist of wake. In andere religies kan een open kist of het tonen van het lichaam belangrijk zijn om de nabestaanden een gevoel van afsluiting te geven. In het jodendom wordt dit beschouwd als een schending van de eerbaarheid van de overledene. "Wij kunnen kijken, maar zij kunnen niet terugkijken."
Sommige religies verbieden cremeren. Dat geldt voor het jodendom en de islam. Streng protestantse gemeenschappen verbieden cremeren niet, maar raden het wel sterk af. Deze religies delen het geloof in een lichamelijke verrijzenis.
24-72 uur na overlijden: de inwendige organen beginnen te ontbinden door celdood; het lichaam begint een penetrante geur af te geven; de rigor mortis verdwijnt. 3-5 dagen na overlijden: naarmate de organen verder ontbinden, lekken lichaamsvloeistoffen uit lichaamsopeningen; de huid krijgt een groenachtige kleur.