De boze duivel – in de Bijbel vaak Satan of de Boze genoemd – is de verpersoonlijking van het kwaad en de grootste tegenstander van God. In religies zoals het christendom en de islam wordt hij gezien als een gevallen engel die door hoogmoed in opstand kwam tegen God en sindsdien het goede probeert te dwarsbomen.
In het Nieuwe Testament wordt met Satan een bovennatuurlijke persoon bedoeld die de belangrijkste tegenstander is van God, en die verantwoordelijk is voor het kwaad in de wereld. Hij is de leider van de engelen die tegen God in opstand gekomen zijn. Een andere naam voor Satan is de duivel.
Andere Bijbelse namen voor satan of duivel zijn: de boze, de onreine geest, de aanklager, de draak, de (oude) slang, de brullende leeuw, de mensenmoordenaar, de vader van de leugen, de verderver, de tegenstrever van God, de vorst van het rijk van de duisternis, de gevallen engel, de vorst van de demonen, de overste van ...
In de traditionele wereldgodsdiensten zoals het christendom en de islam heeft de duivel (Satan of Lucifer) geen biologische moeder, omdat hij in de leer een geschapen engel is. Wel zijn er in de folklore, fictie en oude mythen verschillende figuren die deze rol krijgen toebedeeld.
In de christelijke en joodse traditie is Satan (Hebreeuws voor 'tegenstander') de bekendste naam van de duivel. Andere veelgebruikte namen zijn Lucifer (de gevallen engel) en Diabolos (Grieks voor 'lasteraar'), waarvan ons woord duivel is afgeleid.
De duivel heeft volgens de christelijke traditie geen vast huis of adres op aarde. Hij is een geestelijk wezen dat rondgaat in de wereld.
De Acht Duivels van Kimon (鬼門八人衆, Kimon Hachinin-shū, letterlijk "Acht Mensen van de Demonenpoort") waren een groep bovenmenselijke krijgers die werden gevormd door de onsterfelijke Himuro Genma na zijn dood door toedoen van Jubei en zijn daaropvolgende wederopstanding.
Lilith en Lucifer. Het idee dat Lilith de vrouw van Lucifer is, is een latere interpretatie die christelijke en joodse mythologieën combineert. Sommige moderne occulte en fantasietradities beelden Lilith af als de Koningin van de Hel, een gemalin van Lucifer (vaak geassocieerd met Satan).
Zoals 1 Johannes 3:8 ons eraan herinnert: " Wie zonde bedrijft, is van de duivel." Om die reden beschrijft het Nieuwe Testament Satan op verschillende manieren als "de heerser van deze wereld" (Joh 12:31), "de god van deze wereld" (2 Kor 4:4) en "de vorst van de machten der lucht" (Efeziërs 2:2).
De bekendste naam voor een vrouwelijke demon of duivel is een succubus. Een specifiek, historisch bekend figuur is Lilith. Andere bekende namen voor vrouwelijke duivels en demonen uit mythologie en folklore zijn onder andere:
Het getal van de duivel (of het Beest) is 666. Dit getal is afkomstig uit het Bijbelboek Openbaring (13:18). In de christelijke traditie staat het symbool voor de Antichrist of het ultieme kwaad.
Het Boek van Abramelin, mogelijk geschreven in de 14e of 15e eeuw, noemt vier vorsten der demonen: Lucifer, Leviathan, Satan en Belial. Er zijn ook acht ondervorsten: Astaroth, Magoth, Asmodee, Beelzebub, Oriens, Paimon, Ariton (Egin) en Amaymon.
Franciscus hekelde de neiging van personen en organisaties in de samenleving om het bestaan van de duivel te ontkennen. “De grootste truc van de duivel is om mensen te laten geloven dat hij niet bestaat”, zei de Paus.
Volgens het christelijk geloof kan de duivel niet tegen de naam van Jezus, gebed en Gods waarheid.
Paulus waarschuwt kerkleiders ervoor om niet hoogmoedig te worden en in de veroordeling van de duivel te vallen (1 Timoteüs 3:16), waarmee hij suggereert dat Satans oorspronkelijke zonde een trots was die wrok koesterde tegen de schepping van de mens naar Gods beeld. Het ligt voor de hand dat Satan Adam en Eva verleidde om "als God" te zijn (Genesis 1:16).
In de Bijbel staat het getal 666 vooral bekend als het ‘Getal van het Beest’ uit het boek Openbaring (vers 13:18). Het symboliseert menselijke onvolmaaktheid en goddeloosheid, en is in de geschiedenis vaak gebruikt als cijfercode voor de wrede Romeinse keizer Nero (via de oude letterwaarde).
Zijn kwade motieven zouden voortkomen uit zijn liefde voor God: wanneer God liefde voor de mensheid toont en de engelen beveelt voor Hem te buigen, weigert Lucifer, omdat hij alleen God kon liefhebben.
In het christendom is de duivel de belichaming van het kwaad. Hij wordt (afwijkend van het gebruik van deze namen in de Hebreeuwse Bijbel) Satan of Lucifer genoemd.
Alleen in het Nieuwe Testament wordt hij genoemd als de voornaamste entiteit van het kwaad. Er is slechts één eigennaam, "Duivel", afgeleid van het woord "Diabolos", en hij wordt aangeduid als De Duivel. Er zijn elders in de Schrift ook "duivels", zoals de "duivels" die uit mensen worden verdreven, afgeleid van het woord "daimon"; zoals in Leviticus.
"De Witte Duivel" is een tragisch toneelstuk dat de complexe dynamiek van macht, liefde en verraad onderzoekt aan de hand van een rijk scala aan personages. Centraal in het verhaal staat Vittoria Corombona, een sterke en intelligente vrouw die haar eer verdedigt tegen ernstige beschuldigingen en uiteindelijk haar ondergang met felle waardigheid tegemoet treedt.
Voorbeelden van duivelsgetallen in occulte overtuigingen.
8 — verbonden met oneindigheid, transformatie en chaosmagie. 13 — beschouwd als een getal van ongeluk of spirituele verstoring. 72 — verbonden met de 72 demonen van de Ars Goetia. 666 — geïnterpreteerd als "het getal van het beest".
Openbaring 2:13: Waar woont Satan? Dit vers lijkt een beetje vreemd, want er wordt vermeld dat Satan zijn 'troon' had in de stad Pergamum in Klein-Azië.
"Duivelse tekens" of occulte symbolen variëren van het omgekeerde kruis en het pentagram tot de mano cornuta (hoorntjeshand). Hoewel veel van deze tekens in de popcultuur aan satan worden gelinkt, hebben ze vaak een historische of heel andere oorsprong, zoals de omgekeerde christelijke apostel Petrus of alchemie.
In de religieuze geschiedenis is er niet één "echte" naam. De benaming verschilt per geloof: in het jodendom en christendom is de eigennaam JHWH (vaak uitgesproken als Jahweh of Jehovah). In de islam is Allah de specifieke naam voor God.
Ik kende het verhaal van Lilith in grote lijnen: de eerste vrouw van Adam die in tegenstelling tot Eva niet uit een rib maar gelijk Adam uit aarde was gemaakt. Er ontstond een hoogoplopend meningsverschil over wie er tijdens de sexuele gemeenschap onder moest liggen.