De Joden woonden er eerder dan de Arabieren. De geschiedenis van het Joodse volk in dit gebied gaat duizenden jaren terug naar de oudheid, terwijl de Arabische aanwezigheid en cultuur pas veel later, vanaf de 7e eeuw na Christus, dominant werd door de islamitische veroveringen.
De oorspronkelijke bewoners (onder meer de Filistijnen rond de 13e eeuw voor Christus) werden na de opkomst van de omringende grootmachten van het Midden-Oosten zoals Egypte, Assyrië, Perzië, later Grieken, Romeinen, Byzantijnen en na hen het Islamitisch Kalifaat overheerst.
Uit de bovenstaande tijdlijn blijkt duidelijk dat Joden zowel Arabieren als moslims in Palestina met 2600 jaar voorgingen, gerekend vanaf de tijd van Abraham, of met minstens 1600 jaar, gerekend vanaf de stichting van het Koninkrijk Israël.
Oude Israëlieten. De eerste episodes van de geschiedenis van de Joden spelen zich hoofdzakelijk af in het huidige Israël en Palestina, dat toen Kanaän heette. Het begint met de volkeren die leven in het gebied tussen de rivieren de Nijl, de Tigris en de Eufraat.
De Joden zijn in de oudheid uit het gebied vertrokken door grootschalig geweld, de vernietiging van Jeruzalem en de verbanning door de Romeinen. Dit gebeurde na mislukte opstanden tegen de Romeinse overheersing. Wikipedia
De Joden stammen volgens de Joodse geschiedenis - Wikipedia af van de oude Israëlieten, die hun gemeenschappelijke afstamming herleiden tot de aartsvader Abraham, via Isaak en Jacob (die later Israël werd genoemd). Wikipedia
Arabische landen hebben wel degelijk miljoenen Palestijnse vluchtelingen opgevangen, met name in Jordanië, Libanon en Syrië, maar weigeren grootschalige permanente hervestiging. De belangrijkste redenen hiervoor zijn het behoud van het recht op terugkeer, vrees voor definitieve inname van grond door Israël, en politieke en economische stabiliteit.
Drie belangrijke wereldgodsdiensten zijn het Jodendom, het Christendom en de Islam. De een is wat ouder dan de andere, maar alle drie vereren ze eigenlijk dezelfde God. Het Jodendom is de oudste van de drie. De Thora is het heilige boek, dat volgens de Joden door God, of Jahweh, aan Mozes werd gegeven op de berg Sinai.
Ja, seks is in het Jodendom niet alleen toegestaan, maar het wordt gezien als een heilige plicht en een gave van God binnen het huwelijk. Het is geen zonde of iets vies, en het dient zowel voor de voortplanting als voor wederzijdse liefde en plezier.
Volgens Joodse religieuze verhalen begint het Jodendom bij Avraham (Abraham). Hij wil het geloof in één God doorgeven. God sluit een verbond met Avraham. Daarin belooft God dat de mensen die van Avraham afstammen zullen uitgroeien tot een groot volk.
Hij was een Israëliet, of Judeër, als je de term uit die tijd van Rome wilt gebruiken. Palestina bestond niet totdat de Romeinen de Joodse opstand neersloegen en het gebied hernoemden tot Syrië-Palestina. De mensen die we kennen als Palestijnen arriveerden pas in het gebied na de islamitische veroveringen, bijna 600 jaar na Jezus.
In de 7e eeuw na Christus werd de islam gesticht door Mohammed op het Arabische schiereiland; kort na zijn dood verspreidde de islam zich snel door de vroege islamitische veroveringen. De islam beschouwt zijn vorm van "Abrahamitisch monotheïsme" als een voorloper van zowel het jodendom als het christendom, en als een tegenstelling tot het Arabische henotheïsme.
Het jodendom is een monotheïstische religie die zich ontwikkelde onder de oude Hebreeën. Het jodendom wordt gekenmerkt door het geloof in één transcendente God die zich openbaarde aan Abraham, Mozes en de Hebreeuwse profeten, en door een religieus leven in overeenstemming met de Heilige Schrift en rabbijnse tradities.
Zij stammen af van Arabieren die de afgelopen eeuwen in de landstreek Palestina zijn gaan wonen, vooral vanaf de negentiende eeuw. Tot de twintigste eeuw hadden de Arabieren in Palestina geen vastomlijnde nationale identiteit: natiestaten bestonden destijds immers nog niet in het Midden-Oosten.
Het gebied dat we nu als Palestina kennen, heette in de loop der eeuwen achtereenvolgens Mandaat-Palestina, het Ottomaanse Rijk, en in de Romeinse tijd Syria Palaestina. Daarvoor stond het bekend als Judea, de koninkrijken Israël en Juda, en in de oudste tijden als Kanaän.
De kern van het conflict tussen Israël en Palestina is de strijd om hetzelfde land, dat beide groepen als hun eigen nationale en historische thuisland zien. Belangrijke oorzaken zijn de opkomst van het zionisme, de stichting van Israël in 1948, en de voortdurende grond- en vluchtelingenproblematiek.
Een man mag dus alles met zijn vrouw doen wat hij wil. Hij mag geslachtsgemeenschap hebben wanneer hij maar wil, elk lichaamsdeel kussen dat hij wil, vaginale of andere geslachtsgemeenschap hebben, of lichamelijke intimiteit ervaren zonder geslachtsgemeenschap, zolang hij maar niet tevergeefs zaad loost.
Ja, getrouwde orthodox-joodse vrouwen dragen vaak een pruik (een sjeitel), een hoofddoek of een hoed. Niet alle joodse vrouwen doen dit; het geldt voornamelijk voor de orthodoxe stroming en is verplicht na het huwelijk.
Onder Joodse gelovigen zijn er dus heel verschillende opvattingen over lhbtiq+-zijn. Dit heeft te maken met hoe Joden de Torah en de Talmoed interpreteren en met de cultuur binnen de gemeenschap: in sommige Joodse kringen is homoseksualiteit heel goed geaccepteerd en in andere kringen niet.
Joden geloven niet in Jezus als de Messias of Zoon van God vanwege drie hoofdredenen: het uitblijven van de vervulling van messiaanse profetieën, strikt monotheïsme, en een andere invulling van de verlossing. Volgens de joodse Otheo traditie heeft Jezus de verwachte wereldvrede en de volledige bevrijding van Israël niet gebracht. Otheo
Het hindoeïsme wordt algemeen beschouwd als de oudste nog bestaande georganiseerde wereldreligie, met wortels en geschriften die teruggaan tot minstens 1500 voor Christus. Als we kijken naar de allereerste geloofsvormen van de mensheid, dan is het Animisme veruit het oudst.
Joden en moslims eten geen varken omdat hun heilige boeken het varken als onrein beschouwen, gehoorzaamheid aan God centraal staat, en het dier niet herkauwt. Twee belangrijke regels hiervoor zijn:
Ongeveer 28 landen erkennen de staat Israël niet, voornamelijk leden van de Arabische Liga en de Organisatie voor Islamitische Samenwerking.
De andere vijf (Duitsland, Italië, Japan, Zuid-Korea en de VS) erkennen Palestina niet, maar Italië en Japan hebben aangegeven dat ze dat wel zouden doen, waarbij Italië dit onder voorwaarde stelt dat Hamas aan bepaalde voorwaarden voldoet.
Palestijnse Arabieren vormen de grootste etnische minderheid in Israël. De opvattingen over identiteit onder de Arabische burgers van Israël zijn complex en omvatten burgerlijke, religieuze en etnische componenten. De meeste bronnen melden dat de meerderheid van de Arabieren in Israël er de voorkeur aan geeft zich te identificeren als Palestijnse burgers van Israël.