Als een narcist "verliefd" wordt, ervaart die geen oprechte, diepe liefde maar een intense, obsessieve vorm van bewondering en bezitsdrang die bekend staat als love bombing, idealisatie en narcistische voeding.
Een narcist heeft geen idee wat echte liefde is. Hij kent dit gevoel niet. Het is daarom hooguit een obsessief en puberaal soort verliefdheid, waarin alles om hem draait. Het heeft in ieder geval nooit, nooit ook maar íets met jou te maken.
In het begin zal een narcistische partner je overladen met genegenheid en aandacht. Dit wordt 'love bombing' genoemd en is hun manier om je voor zich te winnen. Ze zullen je vertellen dat je de meest fantastische persoon bent die ze ooit hebben ontmoet, dat jullie perfect bij elkaar passen en dat ze zich hun leven zonder jou niet kunnen voorstellen.
Nee, een narcist is niet echt gelukkig met een nieuwe liefde. Het lijkt vaak alsof ze een zorgeloos en perfect leven hebben, maar dat is schijn. Een narcist mist het diepe gevoel van liefde en empathie, waardoor echt geluk niet mogelijk is.
Een narcist kan zeker het gevoel van verliefdheid ervaren, maar dit is meestal een oppervlakkige, egoïstische vorm van liefde. Het is niet gebaseerd op oprechte verbinding of gelijkwaardigheid, maar op wat de ander voor hen kan betekenen.
Een narcist toont geen echte, diepe liefde, maar gebruikt love bombing (overmatige bewondering), voorwaardelijke genegenheid en manipulatie om aandacht en controle te krijgen. Hun gedrag in de liefde is geen gezonde hechting, maar eenstrategie om hun eigen ego te voeden.
De diepste zwakke plek van een narcist is een kwetsbaar, diep verstopt gevoel van minderwaardigheid, een enorme angst voor afwijzing en de vrees om door de mand te vallen. Onder hun sterke masker schuilt een broos ego dat constant bevestiging nodig heeft.
Seks met een narcist voelt vaak leeg, mechanisch en eenrichtingsverkeer, waarbij de nadruk ligt op macht, controle en eigen genot in plaats van echte warmte of liefde.
Er is geen vaste tijd voor hoe lang een narcist een relatie volhoudt. Dit hangt af van de fase van de relatie, de partner en de situatie. Soms duurt het een paar maanden, maar het kan ook jaren duren.
Als een narcist je terug wil, gebruikt hij vaak manipulatieve trucs zoals hoovering (je terugzuigen), overdreven liefde tonen (love bombing) en in de slachtofferrol kruipen. Dit doet hij niet uit liefde, maar om weer controle en aandacht te krijgen.
Een narcist voelt zich in de eerste plaats aangetrokken tot partners met een groot inlevingsvermogen, loyaliteit en de bereidheid om zichzelf weg te cijferen. Zulke personen – vaak 'pleasers' genoemd – bieden precies de bewondering, aandacht en bevestiging waar de narcist verslaafd aan is om zijn eigen ego mee op te krikken.
Ze kunnen verliefd worden en geobsedeerd raken, maar dat is geen liefde. Narcisten denken vaak dat ze van anderen houden, maar als je ze vraagt waarom ze van iemand houden of wat ze zo leuk vinden aan die persoon, is het antwoord vaak een opsomming van dingen die die persoon voor hen doet.
Ze kiezen voor aardige, empathische, vaak aantrekkelijke, eerlijke en zorgzame mensen. Elke eigenschap die ze zelf niet bezitten, is juist wat ze zoeken.
Bij een narcist moet je nooit in discussie gaan, jezelf uitgebreid verdedigen of heftige emoties tonen. Dit geeft hen namelijk de controle en de 'voeding' waar ze naar zoeken.
Begrijp de cyclus van narcistisch misbruik
Narcistisch misbruik volgt doorgaans een patroon met fasen van idealisering, devaluatie, afwijzing en vervolgens het terugwinnen van de geliefde. Idealisering. Tijdens de eerste fase kan de narcist charmant en zorgzaam overkomen.
Narcisten gebruiken vaak manipulatieve zinnen zoals “Je bent veel te gevoelig”, “Dat heb ik nooit gezegd” en “Het spijt me dat jij je zo voelt”. Ze inzetten deze uitspraken om macht te behouden, de schuld bij een ander te leggen en hun eigen gedrag te ontkennen.
Een voorbeeld daarvan is negeren.
Narcisten willen zich graag belangrijk voelen. Je kunt je wel voorstellen wat er gebeurt als de buitenwereld hem dan negeert. Diep van binnen raakt dit de kern van zijn probleem. Hij raakt de controle over anderen kwijt en voelt zich in het diepst van zijn ziel ontzettend klein.
Narcisten kunnen heel slecht tegen kritiek, gezichtsverlies en genegeerd worden. Dit zijn tien dingen waar ze absoluut niet tegen kunnen:
Als een narcist merkt dat je weggaat, raakt hij in paniek door het verlies van controle. Hij kan reageren met extreme woede, onverwachte liefde en stroop om je mond te smeren, of zichzelf zielig maken om je te laten schuldvoelen.
De diepste zwakke plekken van een narcist zijn een kwetsbaar zelfbeeld, een extreme angst voor kritiek en een diepe, verborgen schaamte. Achter het grote en sterke masker schuilt iemand die van binnen erg onzeker is.
In sommige gevallen kan een narcist weggaan wanneer hij of zij besluit dat de partner niet langer aan de behoeften voldoet of niet genoeg aandacht geeft, zelfs als de dynamiek van de relatie alleen in de eigen perceptie is veranderd.
Een narcist kan na een relatiebreuk verschillende gedragingen vertonen. Sommige narcisten zullen proberen om de ex-partner terug te winnen door middel van manipulatie, schuldgevoelens en zelfs bedreigingen. Anderen kunnen zich juist terugtrekken en in een slachtofferrol kruipen om sympathie te krijgen van hun omgeving.
Het gedrag van een narcist na een relatiebreuk draait vrijwel altijd om controle behouden, de schuld afschuiven en aandacht (supply) veiligstellen. Veelvoorkomende reacties zijn woede en slachtofferschap, pogingen om je terug te lokken (hoovering) of juist het heel snel beginnen van een nieuwe relatie.
Een Narcist kiest juist een partner met eigenschappen die hij goed kan gebruiken. Narcisten voelen feilloos aan wie echt iets te bieden heeft: kennis, rust, warmte, loyaliteit, uitstraling. Ze zoeken een partner die glanst. Dat licht willen zij zelf bezitten en met niemand delen.
De 4 meest bekende typen narcisten zijn de grandioze narcist, de verborgen narcist, de kwaadaardige narcist en de communale narcist. Hoewel psychologen vaak meer subtypen onderscheiden, worden deze vier hoofdvormen het vaakst gebruikt om verschillen in gedrag te verklaren.