Door WereldData · Gepubliceerd op
Volgens bijbelverklaarders is Psalm 103 geschreven in de latere jaren van het leven van koning David. In deze levensfase blikte hij als oudere koning terug op zijn leven en had hij een diep besef van Gods genade en vergeving voor zijn fouten.
David schrijft Psalm 103 in de laatste jaren van zijn leven. Hij blikt terug en herinnert zich dat hij zijn overspel en de moord die hij met Bathseba had gepleegd, had opgebiecht. Toch erkent David hier dat God hem, ondanks het oordeel, veel minder heeft gestraft dan hij en Israël voor hun wandaden verdienden.
Ik geloof dat Psalm 103 geschreven is in de latere jaren van Davids leven, toen hij zich meer bewust was van zijn eigen zonden en Gods kostbare vergeving. In deze levensfase was hij zich meer bewust van zowel zijn persoonlijke zwakheden als de rijkdom van Gods genade. Hij had veel om dankbaar voor te zijn.
Psalm 103 is een bekend lof- en danklied uit de Bijbel waarin Gods grote barmhartigheid, vergeving van zonden en trouw worden bezongen. Schrijver koning David roept zichzelf en de hele schepping op om God te prijzen voor Zijn goedheid.
Het boek Psalmen werd geschreven over een periode van duizend jaar.
Psalm 22 werd hoogstwaarschijnlijk geschreven tijdens de regeerperiode van David als koning van Israël (1010-970 v.Chr. ). Vóór de tijd van Jezus werd de psalm vaak gelezen als een wanhopig gebed tot God in tijden van nood. De psalm beschrijft de pijn en het lijden van extreme tegenspoed, terwijl hij tegelijkertijd de glorie van God benadrukt.
Datum waarop de Psalmen werden geschreven
De vroegste psalm werd waarschijnlijk geschreven door Mozes en de laatste zou rond 400 v.Chr. geschreven kunnen zijn, het jaar waarin de canon van het Oude Testament doorgaans wordt voltooid. De meeste psalmen werden geschreven door koning David rond het jaar 1000 v.Chr.
Psalm 103 nodigt ons uit om de God te aanbidden wiens barmhartigheid nooit opraakt, Zijn weldaden te gedenken en Hem met oprechte lof te prijzen. We hopen dat u deze week de tijd neemt om Psalm 103 te lezen en ervan te genieten! Een geweldige preek en ik vond de illustraties prachtig. Vooral het gedeelte over hoe ver oost en west eigenlijk van elkaar verwijderd zijn.
Loof, loof den HEER', mijn ziel, met alle krachten; Verhef Zijn naam, zo groot, zo heilig t' achten; Och of nu al, wat in mij is, Hem preez'!
Barmhartig en genadig is de HEERE, geduldig en rijk aan goedertierenheid. Hij zal niet voor altijd ter verantwoording roepen, niet voor eeuwig handhaaft Hij Zijn toorn. Hij doet ons niet naar onze zonden en vergeldt ons niet naar onze ongerechtigheden.
In Psalm 103 geeft David het voorbeeld van twee dingen die we onze ziel zouden moeten voorhouden: de Heer prijzen en alle redenen in herinnering brengen waarom Hij onze lof verdient. Hij begint met de woorden: "Loof de Heer, mijn ziel, al wat in mij is, loof zijn heilige naam. Loof de Heer, mijn ziel, en vergeet niet al zijn weldaden" (Psalm 103:1-2).
Omdat het aantal verzen een even getal is, bestaat er geen enkel middelste vers in de Bijbel. Psalm 103:1-2 zijn de twee middelste verzen van de Bijbel, met 15.550 verzen ervoor en 15.550 verzen erna. Psalm 117 is het middelste hoofdstuk van de Bijbel.
Hij zegt dat de Heer onze lof verdient omdat Hij al onze zonden vergeeft. Kijk naar verzen 6-12: De HEER oefent rechtvaardigheid en gerechtigheid uit voor alle verdrukten. Hij maakte zijn wegen bekend aan Mozes, zijn daden aan het volk Israël. De HEER is barmhartig en genadig, geduldig en vol liefde.
In Psalm 103 zien ze dat Christus ook geleden heeft voor of ten behoeve van het volk. Hij opent het verstand van het overblijfsel waardoor zij beseffen dat de Christus moest lijden en zo Zijn heerlijkheid ingaan (Lk 24:45-46).
In de medische literatuur wordt gesuggereerd dat koning David (ca. 1040-970 v.Chr.) in de laatste periode van zijn leven leed aan dementie, osteoporose, hyperparathyreoïdie, de ziekte van Parkinson, autonome neuropathie, ernstige depressie en een kwaadaardige aandoening.
Het was in de heuvels rond Bethlehem dat David veel van de psalmen schreef die we in de Bijbel vinden. David was een herder en begreep het herderschap heel goed. Herder zijn was een van de minst gewilde beroepen. Het is saai, eenzaam en vergt lange werkdagen.
De baptistische predikant en bijbelcommentator Charles Spurgeon suggereert dat de psalm in Davids latere leven is geschreven, zoals blijkt uit de nadruk die de psalmist legt op de vergankelijkheid van het leven en zijn "grotere besef van de kostbaarheid van vergeving, omdat hij zich meer bewust was van de zonde".
Psalm 103 vers 8 in de oude berijming (1773) beschrijft de sterfelijkheid en kwetsbaarheid van het menselijk bestaan, symbolisch vergeleken met kortstondig gras en een teerste bloem.
Loof de HEER, o mijn ziel, en vergeet niet al zijn weldaden: Hij die al uw ongerechtigheid vergeeft, die al uw ziekten geneest, die uw leven verlost van de ondergang, die u kroont met liefde en barmhartigheid, die uw mond verzadigt met goede dingen, zodat uw jeugd vernieuwd wordt als die van een arend.
God heeft de psalmist niet alleen gered van levensbedreigende ziekte en verwonding, maar Hij schenkt hem ook veel goeds. God kroont je met standvastige liefde (hesed) en barmhartigheid (Psalm 103:4). Beide begrippen verwijzen naar de verbondsrelatie tussen God en Israël. Ten slotte vervult God je verlangens.
Gebruik de Psalmen om een godvruchtig gebedsleven te ontwikkelen.
De Psalmen leren ons hoe belangrijk het is om eerlijk te zijn tegenover God en dat het oké is om te vragen: "Waarom?" en "Hoe lang nog, Heer?" We leren hoe belangrijk het is om ons in moeilijke tijden aan Hem te onderwerpen en welke vreugde we ervaren wanneer we tot Hem naderen en Zijn grootheid overdenken.
In wezen vertelt deze psalm ons dat het opsommen van de manieren waarop de Heer ons zegent, onderdeel is van de genezing van de ziel. Hij opent de psalm met die gedachte en werkt die vervolgens uit door te reflecteren op Gods mededogen, goedheid en vergeving.
De bekendste psalm is psalm 23, De Heer is mijn herder. Mij ontbreekt niets. Deze psalm zou geschreven zijn door koning David in een tijd van strijd.
De Heer leidde hem naar Psalm 88, de donkerste, meest wanhopige psalm in de Bijbel: O Heer… Mijn ziel is vol angst en mijn leven nadert het graf… U hebt mij in de diepste put geworpen, in de donkerste diepten.
De Naam in de Bijbel: De persoonlijke naam van God in de Hebreeuwse Bijbel wordt weergegeven door vier Hebreeuwse medeklinkers יהוה, bekend als het Tetragrammaton. Deze naam komt bijna 7000 keer voor in de Hebreeuwse Geschriften – veel vaker dan welke andere naam of titel dan ook.