Nee, God schept geen behagen in de dood, zoals nadrukkelijk staat in Ezechiël 18:32 en Ezechiël 33:11: Hij wil liever dat een zondaar zich bekeert en leeft.
Einde aan de dood
Hij vernietigt de dood en het dodenrijk (1 Korintiërs 15:26, Openbaring 1:18). Jezus' opstanding uit de dood, laat duidelijk zien dat God de kracht van de dood heeft overwonnen. Mensen kunnen daarom door Jezus eeuwig leven (Handelingen 2:24, Romeinen 6:8).
Ezechiël 18:23-25 NASB. Ezechiël 18:23-25; "Heb Ik behagen in de dood van de goddeloze," verklaart de HEER God, "liever dan dat hij zich van zijn wegen afkeert en leeft? " Maar wanneer een rechtvaardige zich afkeert van zijn rechtvaardigheid, ongerechtigheid bedrijft en handelt naar...
Psalm 116:15: "De Heer heeft diep medelijden met de dood van zijn geliefden" - De Vermoeide Christen.
Zoals we lezen in Ezechiël 33:11, schept de Heer “geen behagen in de dood van de goddelozen, maar liever dat zij zich van hun wegen afkeren en leven.” En in 1 Timoteüs 2:4 staat dat de Heer “wil dat alle mensen gered worden en tot kennis van de waarheid komen.”
De twee verzen die hierboven in Ezechiël 18 en 32 worden aangehaald, verklaren duidelijk dat God geen behagen schept in de dood van wie dan ook, zelfs niet van de goddelozen. Het doet Hem geen plezier, alleen pijn, om een van Zijn wonderbaarlijke schepselen, de mens, die naar Zijn beeld is geschapen, te doden. Hij zou er veel liever voor kiezen dat ze zich van hun zondige wegen afkeren en leven.
Eén eeuwige of onvergeeflijke zonde (godslastering tegen de Heilige Geest), ook wel bekend als de zonde die tot de dood leidt, wordt in verschillende passages van de synoptische evangeliën genoemd, waaronder Marcus 3:28-29, Matteüs 12:31-32 en Lucas 12:10, evenals in andere passages van het Nieuwe Testament, zoals Hebreeën 6:4-6, Hebreeën 10:26-31 en 1 Johannes 5:16.
Laatste fase (minuten voor het overlijden).
In de laatste minuten van het leven wordt de ademhaling oppervlakkiger en kan deze helemaal stoppen. De hartslag vertraagt en stopt uiteindelijk. Het lichaam kan reflexmatige bewegingen maken, zoals kleine spiertrekkingen, maar dit zijn geen tekenen van pijn of nood.
Veel mensen geloven dat de hemel een plaats van eeuwige gelukzaligheid is, vrij van verdriet of zorgen over aardse zaken. Dit idee is vaak gebaseerd op Openbaring 21:4: "Hij zal elke traan van hun ogen afvegen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen gehuil en geen pijn, want de oude orde der dingen is voorbijgegaan. "
God als trooster
In Psalm 34:18 staat: “De HEER is dicht bij de gebrokenen van hart en hij redt wie de moed verliest.” Dit vers benadrukt dat God bij ons is in onze momenten van diep verdriet en dat Hij ons wil troosten. Het herinnert ons eraan dat we nooit alleen zijn in onze rouw; God is er om ons te steunen.
Het betekent dat degene die gezondigd heeft zal sterven en dat een ander niet voor hem zal sterven. Schuld en straf voor zonde zijn niet overdraagbaar. Vers 20 zegt dat de zondaar zal sterven, en op andere plaatsen werd ons verteld dat de zondaar zeker, absoluut zou sterven.
Ezechiël verzekert hen dat God geen behagen schept in straffen. Hij heeft liever dat ze zich bekeren. Dan zal Hij het verleden vergeven en kunnen ze een nieuwe start maken (10-11). De profeet herinnert het volk eraan dat ieder individu een persoonlijke verantwoordelijkheid heeft om het juiste te doen om Gods zegeningen te mogen ontvangen.
Zonde brengt de dood met zich mee – geestelijk, lichamelijk en eeuwig (Romeinen 6:23). We worden dood geboren in onze zonden (Psalm 51:5, Efeziërs 2:1). We zullen allemaal lichamelijk sterven. En zij wier zonden niet vergeven zijn, zullen ook eeuwig sterven.
Er is geen hard wetenschappelijk bewijs dat leven na de dood bestaat. Er zijn wel verhalen over bijna-doodervaringen en moderne hersenmetingen rond het sterven, maar deze geven geen uitsluitsel over een bewust leven na het overlijden.
God weet dat je in dit leven verdriet zult ervaren, maar je hoeft er niet alleen doorheen te gaan. Hij wil dat je troost zoekt. "Zalig zijn zij die treuren," leerde Jezus, "want zij zullen getroost worden" (Matteüs 5:4). Vertrouwen op God en anderen kan je verdriet verlichten en je steun geven.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar.
Zoals Sint Thomas zegt, weten de heiligen in de hemel van de behoeftigen op aarde "door het Woord", door de Zoon van God, niet rechtstreeks. In de hemel is er alleen opperste gelukzaligheid, nooit verdriet.
Verdriet. God heeft beloofd dat er een einde komt aan tranen, dood, verdriet, gehuil en pijn. Het staat in de Bijbel, Openbaring 21:4 (TLB): " Hij zal alle tranen van hun ogen afvegen, en er zal geen dood meer zijn, noch verdriet, noch gehuil, noch pijn. Dat alles zal voorgoed verdwenen zijn." De hemel zal voor eeuwig een plaats van vreugde zijn.
Veel mensen vragen zich af of hun overleden dierbaren hen na de dood bezoeken. Spirituele overtuigingen lopen sterk uiteen, maar veel culturen en religies geloven dat onze band met de overledenen op een of andere manier voortduurt. Sommigen geloven dat dierbaren na de dood contact kunnen opnemen via dromen, tekenen of andere subtiele manieren.
Er is een periode van "7 minuten" waarin de hersenen, volgens wetenschappers, de verwerking van het zojuist beëindigde leven afronden. Dit noemen we een levensherziening of een flashback.
Niets… Geen enkel deel van het menselijk lichaam blijft “levend” of functioneel 7 dagen na de dood. Hoewel individuele cellen, zoals huidcellen, hoornvliescellen en witte bloedcellen, nog enkele uren tot een paar dagen (tot 3 dagen) na het stoppen van het hart levensvatbaar kunnen blijven, stopt alle biologische activiteit ruim vóór een week.
Verwarring en hallucinaties
Sommige mensen kunnen rusteloos zijn of lijken in nood te verkeren. Ze willen bijvoorbeeld rondlopen, ook al kunnen ze niet uit bed komen, of ze kunnen schreeuwen of agressief reageren. Dit kan ongebruikelijk zijn en verontrustend voor familie en verzorgers.
In Matteüs 12:31-32 zegt Jezus: 'Daarom zeg Ik u: Elke zonde en elke godslastering kan de mensen worden vergeven, maar wie de Geest lastert kan niet worden vergeven. En iedereen die iets ten nadele van de Mensenzoon zegt, zal worden vergeven.
Dit is hoe ik het lees. De grootste zonde is het afwijzen van de redding die Christus voor ons heeft verworven. De reden dat het "onvergeeflijk" wordt genoemd, is dat iemand in die geestesgesteldheid nooit berouw zal hebben van die zonde en daarom nooit vergeving zal ontvangen.
God kan zijn woede om onrechtvaardigheid uiten in straf én vergeving. Dat kun je lezen in Exodus 34:7 en Psalm 99:8. Toch lees je in de Bijbel vooral dat God een God van vergeving is. Zelfs als je steeds weer de fout in gaat.