Als je spijt hebt na een abortus, is het belangrijk om te weten dat deze gevoelens, zoals verdriet, schuld of rouw, bestaan en serieus genomen mogen worden. Je staat hierin niet alleen en er is professionele hulp beschikbaar.
Achteraf kan het moeilijk zijn om je te herinneren hoe je tot je besluit bent gekomen. Vanuit wat je nu weet, denkt en voelt, zou je misschien anders handelen. Het helpt als je je ervaringen kunt delen, door erover te praten of te schrijven.
Uit grootschalig wetenschappelijk onderzoek blijkt dat ongeveer 1 procent van de vrouwen na vijf jaar daadwerkelijk spijt heeft van een abortus. De overgrote meerderheid (99 procent) staat na die periode nog steeds achter de keuze.
De Bijbel noemt het woord abortus niet, maar veel gelovigen en kerken geloven dat God ongeboren leven ziet als waardevol menselijk leven en de schepping al voor de geboorte kent.
Sommige onderzoekers stellen dat abortus de geestelijke gezondheid van vrouwen een slag toebrengt, het zou bijvoorbeeld posttraumatische stress opleveren. Andere onderzoekers beschouwen abortus niet als trauma, maar als een levensgebeurtenis.
Je denkt misschien dat je een emotionele prijs moet betalen voor het ondergaan van een abortus. Hoewel schuldgevoel soms een positief gevolg heeft, kan het ook erg schadelijk zijn. Schuldgevoel kan een tijdelijke motivatie zijn om een bepaald aspect van iemands leven te veranderen, maar meestal is het uitputtend, schadelijk en destructief.
Gevoelens na een abortus
Ondanks de overtuiging dat je de juiste keuze hebt gemaakt, kunnen er gevoelens van schuld, schaamte en verdriet ontstaan. Dat is heel normaal. De eerste periode na een abortus is meestal het zwaarst. Over het algemeen verdwijnen de meeste klachten na verloop van tijd.
God biedt volledige vergeving aan vrouwen die rouwen om het opzettelijke verlies van hun kind door abortus. God zond Zijn Zoon, Jezus Christus, om aan het kruis te sterven voor onze zonden. God weet alles wat we doen, en toch staat Hij aan onze zijde en vergeeft Hij ons, omdat we Zijn kinderen zijn.
Nee, een abortus is in Nederland een zeer veilige medische ingreep met een zeer kleine kans op ernstige problemen. De behandeling gebeurt door kundige artsen in een kliniek of ziekenhuis, of via de huisarts.
1. Abortus is vaak een weloverwogen keuze. Vrouwen die onbedoeld zwanger raken, hebben meerdere keuze-opties: de zwangerschap afbreken of uitdragen, de keuze om het kind zelf op te voeden, of voor adoptie of pleegzorg.
Abortuscentra werken veilig en professioneel
Een correct uitgevoerde abortus beschadigt de baarmoeder of eierstokken niet. De kans om later kinderen te krijgen is in principe even groot als voor de ingreep.
Direct na een abortus is het risico op een complicatie het grootst. Het advies is om het enkele dagen rustig aan te doen en voldoende rust te nemen. Door de plotselinge hormonale veranderingen kun je je moe en onevenwichtig voelen. Na de behandeling is de lichaamstemperatuur vaak wat verhoogd.
De behandeling met een abortuspil veroorzaakt bijna altijd pijn, heftige buikkrampen en bloedverlies. Dit voelt vaak aan als sterke menstruatiepijn, maar het kan bij sommige vrouwen ook een stuk heftiger zijn.
Vrouwen hebben heel zelden spijt van een abortus; grootschalig onderzoek toont aan dat 95% tot 99% van de vrouwen na enkele jaren nog steeds achter hun besluit staat. De meest voorkomende emotie na een abortus is opluchting, al kunnen moeilijke situaties soms wel zorgen voor gemengde gevoelens.
Het uiten van je gevoelens is cruciaal voor je emotionele gezondheid na een abortus. Erken je ervaring, zodat je deze gebeurtenis in je leven integreert in plaats van haar te onderdrukken, te vergeten of te negeren. Soms is het een kwestie van iemand vinden met wie je kunt praten – iemand die je vertrouwt en die niet oordeelt.
Vergeving is geen snelle beslissing en verloopt niet via een rechte lijn. Het komt vaak in golven en gebeurt zelden in één keer. Iets wat we mensen tijdens onze bijeenkomsten voor nabestaanden van abortus altijd inprenten, is dit: rouw kent geen tijdslimiet. Het is normaal om druk te voelen om verder te gaan of je af te vragen hoe lang het genezingsproces duurt.
Talrijke onderzoeken hebben relatieproblemen of het falen van relaties in verband gebracht met abortus. Relatiestress werd zelfs waargenomen wanneer partners instemden met het afbreken van de zwangerschap. Er zijn bovendien seksuele problemen vastgesteld bij mannen na een abortus, waaronder impotentie.
Het recht op abortus is gebaseerd op het beginsel van lichamelijke autonomie: het recht van de vrouw om zelf te bepalen wat er met haar lichaam gebeurt. Daarnaast spelen praktische, medische en sociaaleconomische factoren een cruciale rol in de keuzevrijheid rondom zwangerschapsafbreking.
Als je onbedoeld zwanger bent en dit niet wilt, kun je de zwangerschap laten afbreken via de huisarts of een abortuskliniek, of hulp en advies krijgen bij het maken van een keuze via Thuisarts of Fiom.
Jaarlijks sterven meer dan 29.000 vrouwen en meisjes als gevolg van onveilige abortussen. Mensen kiezen voor onveilige abortus vanwege een gebrek aan veilige alternatieven en ondraaglijke zwangerschappen. Wettelijke beperkingen, morele oordelen en stigma kunnen de toegang tot veilige abortuszorg belemmeren.
Een abortustrauma of heftige emotionele reactie na een abortus uit zich in gevoelens van verdriet, schuld of posttraumatische stressklachten, hoewel een medisch erkend 'post-abortussyndroom' niet bestaat. De verwerking verschilt per persoon en kan variëren van een normaal rouwproces tot langdurige psychische belasting.
Een abortus beëindigt de zwangerschap en brengt je lichaam snel terug naar de niet-zwangere staat. Dit gaat vaak gepaard met lichamelijke reacties zoals buikkrampen, bloedverlies (vergelijkbaar met een zware menstruatie), vermoeidheid, misselijkheid en stemmingswisselingen. Dit is volkomen normaal en duurt meestal enkele dagen tot weken.
De Bijbel noemt het woord abortus niet, maar veel gelovigen en kerken geloven dat God ongeboren leven ziet als waardevol menselijk leven en de schepping al voor de geboorte kent.
Eén eeuwige of onvergeeflijke zonde (godslastering tegen de Heilige Geest), ook wel bekend als de zonde die tot de dood leidt, wordt in verschillende passages van de synoptische evangeliën genoemd, waaronder Marcus 3:28-29, Matteüs 12:31-32 en Lucas 12:10, evenals in andere passages van het Nieuwe Testament, zoals Hebreeën 6:4-6, Hebreeën 10:26-31 en 1 Johannes 5:16.
Dat is wat we allemaal als zondaren zouden moeten doen: onze zonden erkennen, God om vergeving vragen en vervolgens in die genade en vergeving leven. Er is geen zondeloos mens onder ons vandaag de dag. We kunnen allemaal dankbaar zijn dat Hij genadig en liefdevol is en dat Hij alle zonden vergeeft.