Door WereldData · Gepubliceerd op
De uitspraak dat God onze toevlucht en kracht is (bekend uit Psalm 46:2) betekent dat Hij een veilige schuilplaats is in moeilijke tijden, nieuwe innerlijke moed geeft en een betrouwbare hulp is in nood.
Onze Alpha en Omega, ons Begin en ons Einde. “God is ons een toevlucht en kracht; Daarom zullen wij niet bevreesd zijn, al veranderde de aarde van plaats en werden de bergen verzet naar het hart van de zeeën. Laat haar water maar bruisen, laat het maar schuimen, laat de bergen maar beven door haar onstuimigheid.
Het gaat dus om deze zaak: het geloof zoekt een toevlucht bij de Heere, geborgen bij de Zaligmaker van zondaren. Met deze uitdrukking 'toevluchtnemend geloof' wil men het verschil aangeven met een 'bevestigd' geloof. Een geloof wat meer geoefend is in de kennis en genade van de Heere Jezus Christus.
Spreuken 4:23 betekent dat je heel goed op je innerlijk moet letten, omdat je gedachten en gevoelens bepalen hoe je leeft. De tekst luidt: "Behoed uw hart boven al wat te bewaren is, want daaruit zijn de oorsprongen des levens" (of in moderne taal: "Bewaak je hart boven alles wat je te bewaken hebt, want daaruit vloeit het leven voort").
1 Korintiërs 14:34 stelt dat vrouwen tijdens de samenkomsten van de gemeente moeten zwijgen en onderdanig moeten zijn. De betekenis hiervan kent verschillende uitleggers en theologische visies.
1 Korinthiërs 14:34 HTB. Waar gelovigen bijeenkomen, moeten de vrouwen zwijgen. Zij mogen niet spreken, maar moeten zo nederig zijn dat aan de mannen over te laten. Dat staat trouwens ook in de wet van Mozes.
32 En de geesten der profeten zijn den profeten onderworpen. 33 Want God is geen God van verwarring, maar van vrede, gelijk in al de Gemeenten der heiligen. 34 Dat uw vrouwen in de Gemeenten zwijgen; want het is haar niet toegelaten te spreken, maar bevolen onderworpen te zijn, gelijk ook de wet zegt.
In de context van Johannes 4:23 betekent het waarschijnlijk aanbidden in de kracht van de Heilige Geest. Het zou veel te lang duren om volledig uit te leggen wat dat inhoudt, maar Jezus kijkt uit naar de voltooiing van Zijn werk. Hij spreekt tot de vrouw bij de put in Johannes 4.
De Bijbel spreekt er vaak over dat het hart het allerbelangrijkste in ons leven is, zoals Salomo in Spreuken 4:23 zegt: Behoed uw hart boven al wat te bewaren is, want daaruit zijn de oorsprongen des levens.
Spreuken 23:18 STV (Statenvertaling (Importantia edition))
Want zekerlijk, er is een beloning; en uw verwachting zal niet afgesneden worden.
God beschrijft Zichzelf als onze toevlucht – de gever van bescherming en veiligheid wanneer we gevaar lopen. Hij zegt ook dat Hij onze kracht is – de gever van macht en vermogen om allerlei uitdagingen aan te gaan. Hij is onze hulp in de tegenwoordige tijd, te midden van de moeilijkheden. God is dicht bij ons, altijd klaar om te helpen.
We moeten onze zorgen en angsten openlijk met Hem delen. Hij weet het al, maar onze ziel moet met Hem spreken. We moeten om genade roepen. Ten tweede betekent toevlucht zoeken tot God dat we onszelf actief herinneren aan Gods onveranderlijke karakter.
Het woord wordt meestal gebruikt om naar een plaats te verwijzen, of om anderen te vertellen dat ze daar een toevluchtsoord moeten zoeken. Het Eerdmans Bijbelwoordenboek zegt dat het een " schuilplaats of verademing van gevaar of angst" is; een hoge rots (Jesaja 33:16), een veilige woonplaats (Deuteronomium 33:27), een plaats om naartoe te vluchten (Psalm 142:4), een schuilplaats (Jesaja 4:6).
Pas "Wees stil en weet" toe op je leven.
Zie je Gods werk niet in je leven? Kom tot rust voor de Heer en schrijf een gebed op waarin je Hem vertelt hoe je je voelt. Vraag Hem je te helpen erop te vertrouwen dat Hij voor je aan het werk is.
46 Jezus antwoordde: ‘En jullie schriftgeleerden, wee jullie, want jullie leggen de mensen zware lasten op die ze nauwelijks kunnen dragen, en jullie steken zelf geen vinger uit om hen te helpen.’
De bekende tekst "Wees stil en weet dat Ik God ben" staat in de Bijbel in Psalm 46:10 (in sommige vertalingen is dit vers 11).
De Bijbel zegt in Spreuken 4:23 (NBV): "Bewaar bovenal je hart, want alles wat je doet vloeit daaruit voort."
God als trooster
In Psalm 34:18 staat: “De HEER is dicht bij de gebrokenen van hart en hij redt wie de moed verliest.” Dit vers benadrukt dat God bij ons is in onze momenten van diep verdriet en dat Hij ons wil troosten. Het herinnert ons eraan dat we nooit alleen zijn in onze rouw; God is er om ons te steunen.
De tien beroemdste uitspraken van Jezus zijn de Gulden Regel, "Ik ben de weg, de waarheid en het leven" en "Heb je vijanden lief". Deze citaten komen uit de evangeliën in de Bijbel.
Maar Johannes 4:24 zegt iets anders. God wil dat Zijn kinderen Hem in de geest aanbidden. Dat wil zeggen, Hij wil niet dat gedachteloze en lege rituelen onze relatie met Hem bepalen. In plaats daarvan wil Hij volledige toewijding en een oprechte motivatie om Hem te behagen.
“Het is moeilijk voor je om tegen de prikkels te schoppen.” De gewonde os is zo dwaas om met zijn poot tegen de prikkelstok te stoten, waardoor hij die dieper in zichzelf drijft en zichzelf nog meer verwondt. Dit is de natuurlijke neiging van de mens, totdat God van hen iets meer maakt dan beesten.
49 De koninklijke hoveling zeide tot Hem: Heere, kom af, eer mijn kind sterft. 50 Jezus zeide tot hem: Ga heen, uw zoon leeft. En de mens geloofde het woord, dat Jezus tot hem zeide, en ging heen. 51 En als hij nu afging, kwamen hem zijn dienstknechten tegemoet, en boodschapten, zeggende: Uw kind leeft!
(1 Korintiërs 14:29) In dit hoofdstuk contrasteert Paulus het spreken in tongen met profetie. Hij vertelt ons dat het spreken in tongen een gave is waarvan de waarde voor het individu is en die privé moet blijven, tenzij iemand kan uitleggen wat er gezegd is. Profetie daarentegen is een gave die gegeven wordt ten behoeve van de gemeente.
Maar toch zullen ze niet naar Mij luisteren, zegt de Heer." 22 Dus de talen van de Geest zijn een teken. Niet voor de mensen die al geloven, maar voor de ongelovigen. Maar profetie is niet voor de ongelovigen, maar voor de gelovigen.
1 Korintiërs 14 sluit Paulus' onderwijs over de geestelijke gaven af, dat in hoofdstuk 12 begon. Hoofdstuk 13 benadrukt dat christelijke liefde het allerbelangrijkste is. De gave van profetie is waardevoller dan het tonen van de gave van tongen in de eredienst, tenzij er iemand beschikbaar is die de gave van tongentaal kan uitleggen.