Aan het einde van zijn leven was koning David heel oud en kon hij zijn warmte niet meer vasthouden. De belangrijkste gebeurtenissen waren de strijd om de opvolging door zijn zoon Adonia en de uiteindelijke zalving van Salomo tot koning.
Hij sterft op 70-jarige leeftijd en kiest Salomo, zijn zoon met Batseba, als zijn opvolger in plaats van zijn oudste nog levende zoon Adonija. David wordt in de Joodse profetische literatuur geëerd als een ideale koning en de voorvader van de toekomstige Hebreeuwse Messias, en veel psalmen worden aan hem toegeschreven.
Koning Saul, Davids voorganger op de troon, probeerde hem jarenlang te vermoorden. Koning David stierf echter een natuurlijke dood rond 970 v.Chr.
David zou geregeerd hebben van 1010 tot 970 voor Christus. Hij werd volgens de Bijbel de belangrijkste koning van Israël. Hij organiseerde het land en maakte van Jeruzalem de hoofdstad. Onder zijn heerschappij kenden de Israëlieten voor het eerst een relatieve vrede.
Hierop werd hij voorgesteld aan Saul, die hem zijn wapenrusting gaf. Deze was te groot en zwaar voor David, dus hij koos voor zijn slinger, een wapen waarmee hij al leeuwen en beren had gedood die zijn schapen wilden opeten. Hiermee doodde hij Goliat (1 Samuel 17).
David moest 14 jaar wachten
Hij was nog maar 16 jaar toen hij tot koning werd gezalfd, maar hij werd pas koning toen hij 30 jaar was. Hij wachtte 14 jaar. In de tussentijd werd hij achtervolg en opgejaagd door koning Saul, die hem liever kwijt dan rijk was.
Koning David had volgens de Bijbelse geschriften acht hoofdovrouwen en daarnaast nog een aantal bijvrouwen. Zijn bekendste en belangrijkste vrouwen waren Michal (zijn eerste vrouw en dochter van koning Saul), Abigaïl en Batseba.
In de medische literatuur wordt gesuggereerd dat koning David (ca. 1040-970 v.Chr.) in de laatste periode van zijn leven leed aan dementie, osteoporose, hyperparathyreoïdie, de ziekte van Parkinson, autonome neuropathie, ernstige depressie en een kwaadaardige aandoening.
David had meerdere vrouwen die door de Heer waren aangesteld. Hij besloot toen dat hij met wie hij wilde zou trouwen zonder de goedkeuring van de Heer, en dat waren zondige en verfoeilijke daden.
Want David ging niet naar de hemel, maar hijzelf zei: ‘De HEER heeft tot mijn Heer gezegd: “Zit aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden tot een voetbank voor u maak.” Laat daarom heel Israël zeker weten dat God hem tot Heer en Messias heeft gemaakt, deze Jezus die u gekruisigd hebt (Handelingen 2:29-35).
David moest de gevolgen van zijn zonden onder ogen zien, ook al had hij berouw en was zijn band met God hersteld. Een reeks tragische gebeurtenissen trof Davids familie; de geschiedenis van lust, moord, rebellie en ballingschap, leidde tot een prijs die David zich waarschijnlijk nooit had kunnen voorstellen toen hij voor het eerst in zonde viel.
1 - 9 De zonen van David
4 Zes [zonen] zijn hem in Hebron geboren. Hij regeerde daar zeven jaar en zes maanden. Drieëndertig jaar regeerde hij in Jeruzalem. 5 Deze [zonen] zijn hem in Jeruzalem geboren: Simea, Sobab, Nathan en Salomo.
Het Bijbelse verhaal van David en Jonathan wordt door sommigen gelezen als het verhaal van twee geliefden. Al in 1978 betoogden verschillende theologen dat het verbond en de diepe band tussen David en Jonathan een Bijbelse basis zouden vormen voor het homohuwelijk.
2“ De Geest van de Heer spreekt door mij; zijn woorden zijn op mijn tong. 3De God van Israël sprak. op nieuw gras na de regen.
II Sam. 3:2–5 vermeldt dat David zes vrouwen had toen hij in Hebron was: Ahinoam van Jizreël, Abigaïl, de vrouw van Nabil de Karmeliet, Maächa, dochter van Talmai, Haggith, Abital en Egla.
Er wordt ons verteld dat de Heer het kind ‘beproefde’, waarna het ziek werd (vers 15). David bad en vastte, maar tevergeefs. Het is niet zo dat God Davids zoon zomaar liet sterven, maar God maakte dit een gevolg van Davids zonde en zag het ook zo gebeuren.
Het blijkt Batseba te zijn, de vrouw van Uria. David geeft opdracht haar te halen.
Bathseba werd niet alleen de vrouw van koning David (en niet zomaar een bijvrouw), maar ze was ook de favoriete en meest geliefde vrouw van haar man. Ze kreeg nog vier kinderen en haar zoon Salomo groeide uit tot de wijste man ter wereld en een van de grootste koningen van Israël.
Koning Salomo had duizend vrouwen, lezen we onder andere in Hooglied 8. Om precies te zijn: 700 vorstinnen en 300 bijvrouwen.
Uit de passages over koning David bleek dat hij aan een psychische stoornis leed. Van de vele mogelijkheden zijn zware depressie, dysthymie en lichte depressie het meest waarschijnlijk. Van deze diagnoses lijkt zware depressie het meest aannemelijk.
Er lag een man die al 38 jaar ziek was. Jezus zag de man liggen en wist dat hij al lange tijd ziek was. Jezus vroeg de man: 'Wil je genezen worden?' De zieke antwoordde Jezus: 'Heer, ik heb niemand die me in het bad kan leggen als het water in beweging komt.'
Volgens joodse, christelijke en islamitische tradities bevindt het graf van David zich op de berg Sion (tegenover de Zionpoort), vlakbij de Dormition-abdij. In werkelijkheid wordt koning David begraven in een groot graf, waar de stoffelijke resten van koning Salomo liggen.
Koning David uit de Bijbel is volgens de overlevering ongeveer 70 tot 75 jaar oud geworden.
Opvallend in dit geslachtsregister is dat er naast Jezus' moeder nog vier vrouwen genoemd worden: Tamar, Rachab, Ruth en Batseba. Deze laatste wordt in vers 6 genoemd als 'die de vrouw van Uria was'.
Wie was Michal in de Bijbel? Michal is een dochter van koning Saul en de eerste vrouw van David.