Het bijzondere aan de ontmoeting tussen Jezus en de Samaritaanse vrouw (Johannes 4) is dat Jezus hiermee sociale, etnische en culturele grenzen doorbrak. Hij sprak als Joodse man openlijk met een Samaritaanse vrouw met eenstigma, wat in die tijd ongekend was. Je kunt het nalezen in de Bijbel online over dit Johannes 4 verhaal.
De Samaritaanse vrouw krijgt alle vrijheid om haar bevindingen in geuren en kleuren te gaan vertellen in de stad. Gelaafd met levend water uit de bron die Jezus voor haar is, is ze zelf bron geworden en schenkt als het ware het levende water voor haar stadsgenoten uit.
Volgens de Bijbel hadden Jozef en Maria geen seks vóór en tijdens de geboorte van Jezus, maar vermeldt de tekst over de periode daarna verschillende opvattingen. De precieze invulling verschilt per geloof en christelijke stroming.
Jezus wil ons barmhartigheid leren
Om je naaste lief te hebben zoals jezelf, betekent dat we er evenveel om geven dat de ander het goed heeft, als dat we het zelf goed hebben. In dit verhaal wil Jezus ons leren hoe belangrijk het is om goed en zorgzaam te zijn voor de mensen om ons heen.
De 'Samaritaanse vrouw' verwijst naar het bekende bijbelse verhaal uit Johannes 4 over de ontmoeting tussen Jezus en een vrouw bij de Jakobsput. Dit verhaal staat symbool voor inclusiviteit, het doorbreken van culturele en religieuze taboes, en de openbaring van Jezus als de Messias aan iedereen.
Jezus' belofte dat je nooit meer dorst zult hebben, betekent dat je ‘diepste geestelijke verlangen om God te kennen, wonderbaarlijk genoeg, voor altijd bevredigd zal worden.’[1] Je kunt volkomen zijn in Hem. De Samaritaanse vrouw hoeft niet naar haar familiestatus of beroep te kijken om compleet te zijn, maar kan naar Jezus kijken om in al haar behoeften te voorzien.
De vrouw leert rechtstreeks van Jezus over de ware aanbidding van God en begrijpt het belang van deze diepgaande waarheid. Ze zegt: "Ik weet dat de Messias (de Christus) komt. Wanneer hij komt, zal hij ons alles uitleggen." Jezus openbaart zich vervolgens aan de Samaritaanse vrouw.
Jezus werd gevraagd te bevestigen wat hij bedoelde met het woord 'naaste'. Daarop vertelde hij de gelijkenis van de goede Samaritaan (Lucas 10:25-37), om uit te leggen dat mensen iedereen moeten liefhebben, ook hun vijanden.
Jezus werd geboren zodat hij kon sterven voor onze zonden. God wilde de mensen redden en koos ervoor zijn eigen Zoon op te offeren. Daarom kwam Jezus als baby naar deze wereld en tijdens Zijn leven liet Hij zien hoe wij met elkaar moeten leven. Daarover staan veel verhalen in de Bijbel.
Een Samaritaan is oorspronkelijk een bewoner van de streek Samaria in het Midden-Oosten. In overdrachtelijke zin betekent het een weldoener of hulpvaardig iemand, afgeleid van het bekende Bijbelse verhaal over de barmhartige Samaritaan die een gewonde reiziger helpt.
Het evangelie van Jacobus stelt dat Maria haar hele leven maagd is gebleven, omdat Jozef een oude man was die met haar trouwde zonder lichamelijke begeerte. De broers van Jezus die in de canonieke evangeliën worden genoemd, worden verklaard als de zonen van Jozef uit een eerder huwelijk.
Ze laat Jezus geboren worden in een Esseense nederzetting bij Qumran aan de Dode Zee. Daar zou ook een Bethlehem hebben gelegen. Jozef en Maria waren lid van deze Esseense gemeenschap. Jezus trouwde later met Maria Magdalena. Ze kregen een dochter en na de kruisiging twee zoons.
De Bijbel en historische bronnen vermelden geen exacte leeftijd van Maria. Historici en theologen schatten echter dat Maria vermoedelijk tussen de 12 en 18 jaar oud was toen zij met Jozef trouwde. Dit was in het Joodse Palestina van de eerste eeuw de gebruikelijke huwelijksleeftijd voor jonge vrouwen.
De tien beroemdste uitspraken van Jezus zijn de Gulden Regel, "Ik ben de weg, de waarheid en het leven" en "Heb je vijanden lief". Deze citaten komen uit de evangeliën in de Bijbel.
Het verhaal van de Samaritaanse vrouw bij de bron (Jakobsbron) staat in Johannes 4 van de Bijbel. Hierin doorbreekt Jezus culturele en religieuze taboes door als Joodse man in gesprek te gaan met een Samaritaanse vrouw. Hij belooft haar 'levend water' dat haar eeuwige voldoening zal geven.
Volgens de overlevering werd ze een bekende evangeliste en werd ze uiteindelijk in 66 na Christus door Nero gemarteld. Hoewel we alleen in Johannes 4 over deze naamloze vrouw lezen, weten we dat haar invloed zich verspreidde over haar woonplaats Sychar in Samaria en dat velen door haar getuigenis in Jezus als Messias geloofden.
Jezus van Nazareth was een historische figuur en de centrale persoon in het christendom. Veruit de meeste historici zijn het erover eens dat hij rond het jaar 4 voor Christus is geboren, opgroeide in Nazareth, en rond het jaar 30 na Christus in opdracht van de Romeinse prefect Pontius Pilatus werd gekruisigd.
Dat is wellicht de reden waarom Petrus zijn aansporing tot het verdragen van lijden begint met vijf eigenschappen die onze Heer Jezus Christus belichaamt. Laten we eens kijken naar de vijf eigenschappen – eensgezindheid, medeleven, broederliefde, compassie en nederigheid – uit Edmund P. Clowneys commentaar op 1 Petrus in de serie 'De Bijbel spreekt vandaag'.
De echte historische naam van Jezus was Jesjoea (of Yeshua), wat in het Hebreeuws en Aramees klonk als een vorm van Jozua. Hij had geen achternaam, maar werd soms aangeduid als Jesjoea bar Jozef (Jozefs zoon) of Jesjoea uit Nazareth.
Het verhaal gaat over een reiziger (impliciet wordt aangenomen dat hij Joods is) die van zijn kleren wordt ontdaan, in elkaar wordt geslagen en halfdood langs de weg wordt achtergelaten. Een Joodse priester en vervolgens een Leviet komen langs, maar beiden mijden de man. Een Samaritaan vindt hem toevallig en – hoewel Samaritanen en Joden over het algemeen vijandig tegenover elkaar stonden – helpt hem.
Kijk, het verhaal van de Goede Samaritaan is niet alleen een wijze les over liefde. Het is ook een parabel over Gods omgang met ons. Want de ware Goede Samaritaan is Jezus, die het lijden dat wij onszelf hadden aangedaan op zich nam en zijn eigen middelen inzette om ons te redden.
Het verhaal van de barmhartige Samaritaan toont daardoor duidelijk de vrijheid, en dus de keuze tussen het opnemen van je verantwoordelijkheid, van het antwoord van de mens. De barmhartige Samaritaan was, in tegenstelling tot de leviet en de priester, 'door medelijden bewogen'.
'Jezus zei tegen haar: 'Je hebt gelijk...' De vrouw antwoordde hem: ' Ik heb geen man.' Jezus zei tegen haar: 'Je hebt gelijk als je zegt: 'Ik heb geen man', want je hebt vijf mannen gehad, en de man die je nu hebt, is niet je man.'
De Samaritaanse vrouw bij de bron, ook bekend als Photini van Samaria, is een figuur uit het Evangelie van Johannes. Johannes 4:4-42 beschrijft haar gesprek met Jezus bij de bron van Jakob, vlakbij de stad Sychar of Sichem.
Het gaat erom een ontmoeting te hebben, het licht van Jezus' waarheid en liefde te ervaren dat schijnt op ons verleden en onze toekomst, en vervolgens de moed en de kracht te hebben om alles wat daar niet mee te maken heeft los te laten en te delen wat we weten (niet wat een ander weet, maar alleen wat wij weten) als getuigen van zijn overvloedige genade die uitstroomt...