Door WereldData · Gepubliceerd op
De Bijbel leert dat verblinding door de zonde een geestelijke duisternis is die de mens hindert om Gods waarheid te zien, en noemt hiervoor als belangrijkste aspecten: de rol van Satan, de zelfverheffing van de mens, en de noodzaak van Gods licht.
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de lastering tegen de Heilige Geest (ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd). In de christelijke theologie betekent dit dat iemand bewust, blijvend en met koppigheid de goedheid en de werking van God afwijst, waardoor vergeving niet mogelijk is omdat de persoon er zelf voor kiest om Gods genade niet te ontvangen.
Vers 9 zegt dat als wij onze zonden belijden, God trouw en rechtvaardig is om onze zonden te vergeven en ons te reinigen. Het 'belijden' van zonden betekent het 'neerleggen' van onze zonden bij God, door aan Hem te vertellen wat we hebben gedaan en waardoor we van God zijn afgedwaald zijn.
De Bijbel beschrijft zonde als alles wat ingaat tegen Gods wil, vaak vertaald als 'het doel missen'. Het omvat verkeerd gedrag, slechte gedachten en nalatigheid jegens God en medemensen. Zonde scheidt de mens van God en leidt uiteindelijk tot de dood.
Bijbel. Ook in de Bijbel wordt regelmatig aangehaald dat onthouding van alcoholhoudende dranken en andere intoxicanten een grote deugd is (Daniel 1:5; Lucas 1:15) en dat overmatig alcoholgebruik leidt tot agressie, armoede, zorgen, onzekerheid en ongevoeligheid (Spreuken 20:1-2; 23:21-35).
De Bijbel veroordeelt drinken niet als een zonde, maar waarschuwt wel dat dronkenschap tot schade en verderf kan leiden en roept op tot zelfbeheersing. Voor mensen die worstelen met alcoholmisbruik, kan het een uitdaging zijn om dit te doen en met mate te drinken.
In de islam is het ten strengste verboden om te bidden onder invloed van alcohol, en geldt er een traditie over de acceptatie van het gebed en de zuiverheid van de omgeving.
43. Superbia, de Latijnse benaming voor hoogmoed of ijdelheid. Het wordt beschouwd als de ergste van de zeven zonden en eveneens de eerste: alle andere zonden komen uit superbia voort.
Eén eeuwige of onvergeeflijke zonde (godslastering tegen de Heilige Geest), ook wel bekend als de zonde die tot de dood leidt, wordt in verschillende passages van de synoptische evangeliën genoemd, waaronder Marcus 3:28-29, Matteüs 12:31-32 en Lucas 12:10, evenals in andere passages van het Nieuwe Testament, zoals Hebreeën 6:4-6, Hebreeën 10:26-31 en 1 Johannes 5:16.
In vers 7 zegt Paulus: Is de wet zonde? Volstrekt niet! Ja, ik zou de zonde niet hebben leren kennen dan door de wet. Ik zou immers ook niet geweten hebben dat begeerte zonde was, als de wet niet zei: U zult niet begeren.
Vergeving van zonden is mogelijk door het offer van Jezus. Als iemand niet gelooft dat Jezus dit heeft gedaan, kan hij niet vergeven worden. Iemand luistert dan niet naar de heilige Geest, die overtuigt van zonde. Iemand die doelbewust tegen de heilige Geest ingaat, en zich niet bekeert, beledigt God zelf.
“Als wij onze zonden belijden, is Hij getrouw en rechtvaardig om ons onze zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid” (1 Johannes 1:9). Gods vergeving is oppermachtig, omdat Hij iemand reinigt van zonde of “uw overtredingen uitwist” (Jesaja 43:25). Deze autoriteit is voorbehouden aan God.
Psalm 34 is een loflied van koning David over Gods redding, bescherming en de oproep om op Hem te vertrouwen in moeilijke tijden. David schreef de psalm toen hij in levensgevaar was en deed alsof hij gek was om te ontkomen.
Hoofondeugd/Hoofdeugd:
Daarom zeg ik jullie: elke zonde en elke laster kan vergeven worden, maar godslastering tegen de Geest zal niet vergeven worden. Wie kwaad spreekt over de Zoon van de Mens, zal vergeven worden, maar wie kwaad spreekt over de Heilige Geest, zal niet vergeven worden, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd (Matteüs 12:31-32).
Alle zonden zijn vergeeflijk zolang je Jezus Christus als Heer aanvaardt en gelooft dat Hij naar de aarde kwam, stierf en opstond. (1 Johannes 1:9) Als wij onze zonden belijden, is Hij getrouw en rechtvaardig en zal Hij ons onze zonden vergeven en ons reinigen van alle ongerechtigheid.
Hoewel alle zonde voor God ernstig is en eeuwige straf verdient, maakt de Schrift onderscheid tussen verschillende gradaties van zonde. In die zin is niet alle zonde gelijk wat betreft de gevolgen, consequenties en mate van straf voor de persoon, anderen, de kerk en de samenleving.
Sommige zonden zijn ernstiger dan andere.
Jezus zelf leerde dit toen Hij voor Pilatus terechtstond. In Johannes 19:11 (ESV) zei Jezus tegen Pilatus: "Wie Mij aan u heeft uitgeleverd, heeft de grootste zonde begaan." Deze uitspraak impliceert een gradatie in zondigheid.
Talrijke verzen in het Nieuwe Testament verzekeren ons ervan dat geen enkele misdaad die vandaag wordt begaan, buiten het bereik van Gods vergeving valt. De onvergeeflijke zonde waar Jezus naar verwees, kon alleen plaatsvinden toen Hij op aarde leefde. Dus als schuldgevoelens je dreigen te overweldigen, lees dan Romeinen 8:1 met dankbaarheid.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar.
Afvalligheid en godslastering
Volgens deze opvatting is zonde die tot de dood leidt een omarming van zondigheid, en niet een specifieke zonde die God niet zal vergeven. Dit is een bewijs dat de persoon geen "broeder" is. Op deze manier leidt hun zonde tot de dood en zouden ze niet verzekerd moeten zijn van hun redding.
De twee grote zonden die in het Oude Testament worden benadrukt, zijn tekortkomingen ten opzichte van de twee grote geboden: God liefhebben en elkaar liefhebben. De twee grootste zonden zijn tekortkomingen in de liefde. Kortom, je kunt de geboden niet naleven als je God niet liefhebt en als je anderen niet liefhebt.
Na 40 dagen zonder alcohol ervaren veel mensen merkbare fysieke verbeteringen, waaronder een betere leverfunctie, een beter slaappatroon en een helderder denkvermogen.
Als iemand wijn drinkt, zal Allah zijn gebeden veertig dagen lang niet aanvaarden. Maar als hij berouw toont, zal Allah zijn berouw aanvaarden. Als hij het een vierde keer herhaalt, is het aan Allah om hem tinat al-khabal te drinken te geven.
Nee, de Bijbel verbiedt het drinken van alcohol niet. Wijn wordt in de Bijbel vaak gezien als een geschenk van God dat het leven vreugdevoller maakt. Zo dronk Jezus zelf wijn en veranderde hij op een bruiloft in Kana zelfs water in wijn. Ook adviseert Paulus in 1 Timotheüs 5:23 om een beetje wijn te drinken voor de gezondheid.