De zeven hoofdzonden (vaak de dodelijke zonden genoemd) zijn hoogmoed, hebzucht en lust, aangevuld met afgunst, woede, gulzigheid en luiheid. Ze vormen de traditionele christelijke lijst van ondeugden die tot ander kwaad leiden.
De zeven hoofdzonden (in de volksmond ook wel de zeven dodelijke zonden genoemd) zijn hoogmoed, hebzucht en lust, aangevuld met afgunst, gulzigheid, woede en luiheid. In de christelijke traditie zijn dit geen losse daden, maar diepe menselijke neigingen die tot ander fout gedrag leiden.
Ze worden niet expliciet in de Bijbel genoemd, maar ontwikkeld binnen de vroegchristelijke theologische traditie, gebaseerd op verschillende Bijbelpassages. In de standaardlijst van de Katholieke Kerk zijn de zeven hoofdzonden: hoogmoed, afgunst, woede, gulzigheid, lust, luiheid en hebzucht.
De zeven ondeugden (vaak 'hoofdzonden' genoemd) zijn in de christelijke theologie de menselijke neigingen die tot zonde leiden. Paus Gregorius de Grote en theoloog Thomas van Aquino stelden deze klassieke lijst op:
De zeven hoofdzonden in het christendom zijn klassieke ondeugden, in de 6e eeuw opgesteld door paus Gregorius de Grote. Ze vormen de spirituele wortels van al het menselijk kwaad.
De acht gedachten waren gulzigheid, hebzucht, lusteloosheid, droefheid, wellust, toorn, ijdelheid en hoogmoed. Deze acht gedachten werden door Paus Gregorius I (540-604) gebruikt om de zeven zonden te formuleren.
De grootste zonde is het afwijzen van de redding die Christus voor ons heeft verworven. De reden dat het "onvergeeflijk" wordt genoemd, is dat iemand in die geestesgesteldheid nooit berouw zal hebben van die zonde en daarom nooit vergeving zal ontvangen.
De zeven hoofdzonden zijn:
Acht belangrijke ondeugden worden in verband gebracht met de acht levensfasen. Deze ondeugden, afgeleid van traditionele classificaties van de 'doodzonden', zijn (in volgorde) : gulzigheid, woede, hebzucht, afgunst, trots, lust, onverschilligheid en melancholie.
Moord, met uitzondering op het uitvoeren van oorlogshandelingen, het uitvoeren van een wettige doodstraf en zelfverdediging. Woede die leidt tot het opzettelijke verlangen je naaste te doden of ernstig te verwonden. Terrorisme. Zelfmoord.
Spreuken 6:16-19 16 Deze zes dingen haat de Heer, ja, zeven zijn Hem een gruwel: 17 een hoogmoedige blik, een leugenachtige tong, handen die onschuldig bloed vergieten, 18 een hart dat boze plannen smeedt, voeten die snel naar het kwaad rennen, 19 een valse getuige die leugens spreekt, en iemand die tweedracht zaait onder de broeders.
De zeven hoofdzonden zoals wij die kennen zijn hoogmoed, afgunst, woede, luiheid, hebzucht, gulzigheid en wellust. Ze werden door paus Gregorius I herzien op de acht kwade gedachten van de monnik Evagrius Ponticus (de acht waren gulzigheid, hebzucht, ontmoediging, verdriet, wellust, woede, ijdelheid en hoogmoed ).
Bijbelse zonden:
Uit onderzoek blijkt dat er in het Oude Testament 500 Bijbelse zonden voorkomen en in het Nieuwe Testament 67. Op de website www.WordofGodInternationalMinistries.org worden 667 zonden met Bijbelse verwijzingen genoemd.
6) Gulzigheid-Matigheid
Gulzigheid uit zich in buitensporig en ongecontroleerd eet- en drinkgedrag. Het enige doel van dit gedrag is lustbevrediging. Een vraatzuchtig mens is te vergelijken met een varken.
In dit hoofdstuk worden ze beschreven als 'de zeven zonden van het geheugen': vergeten, onoplettendheid, blokkeren, misattributie, suggestibiliteit, bias en perseveratie.
In het christendom is een zonde het overtreden van Gods wetten, het handelen tegen Gods wil of het 'missen van het doel' dat God voor de mens heeft. Dit omvat verkeerd gedrag, foute woorden, slechte gedachten en een gebrek aan liefde voor God en de medemens.
Er zijn acht voornaamste zonden die de mensheid teisteren; namelijk: ten eerste gastrimargia, oftewel gulzigheid; ten tweede ontucht; ten derde philargyria, oftewel hebzucht of geldzucht; ten vierde woede; ten vijfde neerslachtigheid; ten zesde acedia, oftewel lusteloosheid of neerslachtigheid; ten zevende cenodoxia, oftewel opscheppen of ijdelheid; ...
De zeven hoofdzonden uit de christelijke traditie, vastgesteld door paus Gregorius de Grote, zijn hoogmoed, hebzucht en afgunst. Dit rijtje vormt de klassieke basis voor menselijke misdragingen en ondeugden.
In dit artikel leren we hoe we de vijf ondeugden (lust, woede, hebzucht, gehechtheid en trots) kunnen bestrijden door te mediteren op de Bani van Guru Arjan Dev Ji en spirituele wijsheid te verwerven om deze ondeugden te overwinnen.
In de islam is er slechts één zonde die absoluut niet wordt vergeven als iemand daarmee sterft zonder oprecht berouw: shirk (het toekennen van partners aan Allah). Alle andere zonden, hoe groot ook, kan God vergeven als Hij dat wil.
Het getal zeven komt veel voor in de islam: zeven hemelen, de rondgang (tawaf) rond de kaa'ba en de reizen tussen safa en marwa, zeven slapers, meerdere hadiths die het getal 7 speciale betekenis geven.
Grote Zonden in de Islam
Wat is deze zonde? In Matteüs 12:31-32 zegt Jezus: 'Daarom zeg Ik u: Elke zonde en elke godslastering kan de mensen worden vergeven, maar wie de Geest lastert kan niet worden vergeven.
Afvalligheid en godslastering
Volgens deze opvatting is zonde die tot de dood leidt een omarming van zondigheid, en niet een specifieke zonde die God niet zal vergeven. Dit is een bewijs dat de persoon geen "broeder" is. Op deze manier leidt hun zonde tot de dood en zouden ze niet verzekerd moeten zijn van hun redding.
In Nederland worden de Oud Gereformeerde Gemeenten en de Gereformeerde Gemeenten in Nederland (vaak de 'zwarte kousenkerken' genoemd) algemeen beschouwd als de strengste geloofsrichtingen. Deze bevindelijk gereformeerde stromingen hanteren strikte leefregels, zoals zondagsrust, sobere kleding (waaronder het dragen van een hoedje door vrouwen) en het afwijzen van moderne media.