Nee, het oude koninkrijk Juda bestaat niet meer als een aparte natie, maar de naam en de mensen leven voort in het moderne Israël en het Joodse volk.
Het hedendaagse Judea
Wat vroeger Juda of Judea werd genoemd, wordt tegenwoordig door verschillende volkeren met verschillende namen aangeduid. Joodse Israëliërs noemen dit gebied wellicht nog steeds Judea, of simpelweg Israël, terwijl Palestijnen en anderen het de Westelijke Jordaanoever noemen (verwijzend naar de tijd dat dit gebied het westelijke deel van Jordanië was).
Het huidige Israël bestaat nog steeds grotendeels uit het oorspronkelijke zuidelijke koninkrijk Juda, terwijl de stammen van het noordelijke koninkrijk grotendeels verspreid zijn gebleven. Maar we weten dat God belooft Zijn kinderen te verzamelen en de twee koninkrijken op een dag te herenigen (Matteüs 24:31; Marcus 13:27).
Judea is de naam voor het zuiden van het oude 'Land van Israël'. Het gebied is vernoemd naar de Grieks-Romeinse benaming voor de Israëlische stam 'Judah', die zich rond de vroege IJzertijd in het gebied vestigde.
Tegenwoordig worden de meeste mensen met Joodse voorouders beschouwd als afstammelingen van de stam Juda (of Benjamin, die door Juda werd opgenomen).
"Historisch gezien bestond de natie Israël uit twaalf stammen, maar tegenwoordig stammen de Joden voornamelijk af van het koninkrijk Judea, dat slechts uit tweeënhalve stam bestond: Juda, Benjamin en Levi..."
De Stam van Juda (Hebreeuws: יְהוּדָה) is een van de twaalf stammen van Israël, zoals beschreven in de Tenach. Stamvader is Juda, de vierde zoon van Jakob. Samen met de stam Benjamin vormden de nakomelingen van Juda het zuidelijke rijk, oftewel het koninkrijk Juda.
Dus Juda was een politieke entiteit in de zuidelijke regio, en Israël was een politieke entiteit in de noordelijke regio. Volgens de bijbel werden ten tijde van David en Salomo de twee politieke entiteiten gecombineerd als een "verenigd koninkrijk", dat over het algemeen Israël werd genoemd.
Jezus identificeerde zich door Zijn vleeswording niet alleen tijdelijk met de mensheid. Hij werd voor altijd mens, zonder Zijn identiteit als God te verliezen. Ook Zijn identificatie met het Joodse volk was niet tijdelijk. Hij is voor eeuwig de Leeuw uit de stam van Juda.
De stam van Benjamin is volgens de Hebreeuwse Bijbel een van de twaalf stammen van de Israëlieten. Volgens het verhaal was stamvader Benjamin de twaalfde en jongste zoon van Jakob en zijn vrouw Rachel. Benjamin was de kleinste en minst belangrijke stam van het oude Israël.
Er is geen enkele reden om de term 'Palestina' te verbinden aan het land waar Jezus geboren is. Jezus behoorde tot het volk en het land Israël, en hij werd geboren in Bethlehem in de regio Judea. 8 Jezus was een Jood in hart en nieren, en niets aan zijn etniciteit of nationaliteit kan redelijkerwijs als 'Palestijns' worden beschouwd.
God weet het. (Psalm 137:5,6). Toch profeteert een van Israëls profeten dat het land door de volken verdeeld zal worden. Joël schrijft dat God spreekt over ‘Mijn land dat zij verdeeld hebben’ (Joël 3:2).
Aanvankelijk bleef alleen de stam Juda trouw aan het Huis van David, maar al snel sloot de stam Benjamin zich bij Juda aan. Beide koninkrijken, Juda in het zuiden en Israël in het noorden, bestonden na de splitsing gespannen naast elkaar tot de verwoesting van het koninkrijk Israël door Assyrië in 722/721.
Duma: een oase halverwege de Golf van Aqaba en Zuid-Babylonië, het huidige Al-Jawf. Duma, bij de Babyloniërs bekend als Adummatu, ligt in het noorden van wat nu Saoedi-Arabië is, halverwege de Golf van Aqaba in het westen en de benedenloop van de Eufraat in het oosten.
Judea is de naam, die in grieks-romeinse tijd opkomt als aanduiding van het door de joden bewoonde deel van Palestina en daarmee te onderscheiden van het oudtestamentische Juda waarvan J. is afgeleid.
De scepter, ofwel het symbool van het koningschap, werd aan Juda beloofd, wat overeenkomt met de messiaanse profetieën over Jezus, de Koning die uit Davids geslacht zou voortkomen. De beslissing om Jozef niet te kiezen zou ook kunnen wijzen op het idee van goddelijke timing. De vervulling van Gods beloften vindt plaats wanneer Hij dat het beste acht.
Joden geloven niet in Jezus als de Messias of Zoon van God vanwege drie hoofdredenen: het uitblijven van de vervulling van messiaanse profetieën, strikt monotheïsme, en een andere invulling van de verlossing. Volgens de joodse Otheo traditie heeft Jezus de verwachte wereldvrede en de volledige bevrijding van Israël niet gebracht. Otheo
De Bijbel noemt Jezus heel veel verschillende namen en titels, waaronder Jezus, Christus, Immanuël, Verlosser en Vredevorst. Er is geen vaste lijst van precies vijf namen, maar deze vijf behoren tot de bekendste.
Jezus moest uit Juda komen om het Messiaanse koningschap te vervullen.
Juda wordt de stam der koningen, met als hoogtepunt David, aan wie God een eeuwige dynastie beloofde (2 Samuel 7:12-16). Het Nieuwe Testament bevestigt Jezus' identiteit als de beloofde troonopvolger van David: Jezus is "de zoon van David" (Matteüs 1:1).
Na de troonsbestijging van Salomo, de derde koning van Israël, werd het koninkrijk Israël verdeeld in twee delen: het noordelijke koninkrijk, Israël genaamd, en het zuidelijke koninkrijk, Juda genaamd. Het noordelijke koninkrijk bestond uit tien van de twaalf stammen van Israël; het zuidelijke koninkrijk bestond uit Juda en Benjamin.
De naam Juda betekent in het Hebreeuws letterlijk 'lof aan God' of 'geprezen'. In de Bijbel is Juda een van de belangrijkste namen en verwijst het naar de vierde zoon van aartsvader Jakob, de daaruit voortgekomen stam Juda, en het zuidelijke koninkrijk in het oude Israël.
De stam Juda was een van de twaalf historische stammen van Israël. Gesticht door de vierde zoon van Jakob en Lea, werd het later het zuidelijke Koninkrijk Juda met Jeruzalem als hoofdstad. Deze stam bracht koning David voort en staat in de religieuze traditie symbool voor leiderschap en de 'Leeuw van Juda'.
Bijbelse verwijzingen. Juda is de vierde zoon van de patriarch Jakob en zijn eerste vrouw Lea. Zijn volle broers zijn Ruben, Simeon en Levi (allen ouder), en Issachar en Zebulon (jonger). Hij heeft één volle zus, Dina.
Juda (יְהוּדָה, Jehoeda) was de vierde zoon van de Bijbelse aartsvader Jakob en zijn eerste vrouw Lea.
Israël is het verbondsvolk van God. Er zijn zo'n acht verbonden beschreven in de Bijbel. Het wonder is dat één van die verbonden, namelijk het nieuwe verbond – ook met Israël gesloten trouwens – dat God in Zijn genade dat verbond opengemaakt heeft, en ons daarin welkom geheten heeft.