Door WereldData · Gepubliceerd op
Nee, de Bijbel noemt geen expliciete vrouwelijke ouderlingen (presbuteroi) met een officiële leidinggevende ambtstitel. Wel waren er vrouwen actief als profetes, diaken (zoals Febe) en gewaardeerde leiders in vroege huisgemeenten. ·r/Reformed
De Bijbel vergelijkt ouderlingen met herders (1 Petrus 5:1-4; Handelingen 20:28). Zoals een herder voor zijn kudde uitgaat, en zijn kudde leidt, zo behoren de oudsten voor de gemeente uit te gaan en de gemeenteleden te leiden.
Het ontbreken van namen van vrouwelijke profeten sluit niet uit dat die er wel geweest kunnen zijn. De consensus is echter, zoals verwoord door de toonaangevende islamgeleerde Dr. Jamal Badawi, dat er geen vrouwelijke profeten zijn.
Scheiden en hertrouwen met een andere persoon kan alleen overspel zijn als Jezus het eerste huwelijk nog steeds van kracht acht. Als het eerste huwelijk echt ontbonden was, dan zou hertrouwen geen overspel zijn. Daarom beschouwt Jezus de hertrouwde persoon als iemand die twee vrouwen of twee echtgenoten heeft.
Het uitsluiten van vrouwen van geestelijke ambten, zoals priester of predikant, is voornamelijk gebaseerd op traditie en specifieke interpretaties van heilige boeken. Binnen het christendom (met name in de Rooms-Katholieke Kerk en orthodoxe stromingen) is het argument dat Jezus alleen mannen als apostelen koos en het ambt sindsdien voorbehouden is aan mannen.
De Bijbel geeft geen eenduidig antwoord over vrouwen in het ambt. Er is door de eeuwen heen flink gediscussieerd en de visies verschillen sterk per stroming.
De Bijbel laat een wisselend beeld zien over vrouwen: man en vrouw zijn gelijkwaardig voor God, maar in de praktijk en in de kerk hadden mannen vroeger vaak de leiding. Er staan teksten in over gehoorzaamheid, maar ook verhalen over heldhaftige vrouwen.
Volgens de Bijbel is het huwelijk in de kern bedoeld voor één man en één vrouw, maar in het Oude Testament stond God het tijdelijk toe dat mannen meerdere vrouwen of bijvrouwen hadden. In het Nieuwe Testament wordt de oorspronkelijke norm van één vrouw per man hersteld.
De mogelijkheid tot hertrouwen
Hertrouwen is voor de trouwe partner alleen toegestaan als de scheiding op bijbelse gronden is gebaseerd. Het doel van een bijbelse scheiding is immers om duidelijk te maken dat de trouwe partner vrij is om te hertrouwen, maar alleen in de Heer (Romeinen 7:1-3; 1 Korintiërs 7:39).
Opvallend in dit geslachtsregister is dat er naast Jezus' moeder nog vier vrouwen genoemd worden: Tamar, Rachab, Ruth en Batseba. Deze laatste wordt in vers 6 genoemd als 'die de vrouw van Uria was'.
De zeven profetessen van Israël – Sara, Mirjam, Devora, Chana, Avigail, Chuldah en Esther – leefden tussen 1800 en 350 v.Chr. Hun gezamenlijke levens weerspiegelen een kabbalistisch pad van spirituele evolutie dat even relevant is voor ons leven vandaag als voor de Bijbelse gemeenschappen waarin zij leefden.
Wie was Debora in de Bijbel? Debora is de enige vrouwelijke rechter in het bijbelboek Rechters. Ze wordt ook profetes genoemd. Onder leiding van Debora en Barak verslaat het leger van Israël het leger van de Kanaänieten.
Vijf vrouwen in de Bijbel worden uitdrukkelijk vermeld met de titel van 'profetes van de Heer', vier onder het Oude Verbond: Mirjam, zus van Mozes, Debora in het boek Rechters, Chulda in het tweede boek der Koningen, en de vrouw van Jesaja.
In al zijn brieven, en met name in de pastorale brieven, maakt Paulus duidelijk dat elke gemeente in het Nieuwe Testament ouderlingen moet hebben, dat wil zeggen mannen die ‘de zaken van de gemeente leiden’ (1 Tim. 5:17-18). Hij gaf Titus de opdracht ervoor te zorgen dat alle gemeenten op Kreta ouderlingen hadden (Titus 1:5).
God had de mens eigenlijk het eeuwige leven toebedacht, maar veranderde van gedachten en verkortte ons leven toen de mens zondig werd. Andere geleerden leiden uit de Bijbel af dat een laag van waterdamp de aarde vóór de zondvloed beschermde tegen kosmische straling.
Ja, vrijwel alle moderne historici en wetenschappers zijn het erover eens dat Jezus van Nazareth echt heeft bestaan. Dit bewijs komt uit vroege christelijke geschriften zoals de brieven van Paulus en de evangeliën, evenals vroege Romeinse en Joodse bronnen buiten de Bijbel.
Naarmate de tijd verstreek en de wereldbevolking groeide, regelde God het huwelijk voor zijn oudtestamentische volk Israël. In het Sinaïtische verbond verbood God huwelijken tussen naaste verwanten (Leviticus 18-20). Dat vond zo'n 300 jaar na Abraham plaats.
God haat echtscheiding (Maleachi 2:16), en God is barmhartig en vergevend. Elke echtscheiding is het gevolg van zonde, hetzij van één van de echtgenoten, hetzij van beiden. Vergeeft God echtscheiding? Absoluut!
Jezus zelf zei hierover: Matteüs 19:9 – “Ik zeg u echter: Wie zijn vrouw verstoot, anders dan vanwege hoererij, en met een ander trouwt, pleegt overspel.” Jezus erkent dat overspel een huwelijk kan breken, maar pleit niet perse voor echtscheiding.
De Bijbel bevat veel inspirerende vrouwen die op cruciale momenten moed, leiderschap en geloof toonden. Hier zijn drie krachtige voorbeelden, variërend van profetessen tot koninginnen en discipelen:
Volgens de wet in Turkije mag een man maar één vrouw hebben. Polygamie (het trouwen met meerdere vrouwen) is streng verboden en strafbaar.
Bron: Dorotheum, via Wikimedia Commons. De honderden vrouwen die volgens het boek Koningen met koning Salomo getrouwd waren of in zijn harem verbleven, waren onder andere de dochter van de farao en vrouwen van Moabietische, Edomitische, Sidonische en Hettitische afkomst.
De Bijbel leert dat vrouwen zich bescheiden, sober en netjes moeten kleden, waarbij de focus ligt op een integer hart en goede daden in plaats van uiterlijke pronk.
Vrouwen moeten gedurende uw samenkomsten zwijgen. Ze mogen niet spreken, maar moeten ondergeschikt blijven, zoals ook in de wet staat. Als ze iets willen leren, moeten ze het thuis aan hun man vragen, want het is een schande voor een vrouw als ze tijdens een samenkomst spreekt.
De plicht van elke man is om van zijn vrouw te houden. Dit is niet de enige plicht, maar het omvat alle anderen. Hij zou van haar moeten houden als van zichzelf. Dit is zowel hoe (de Gouden Regel) als waarom hij van haar moet houden (omdat ze beiden echt één zijn, haar liefhebben zal resulteren in zegeningen voor hem).