Door WereldData · Gepubliceerd op
Het jodendom en de islam delen een streng monotheïsme, dezelfde voorouders zoals Abraham, en vergelijkbare leefregels zoals spijswetten.
De twee geloofsovertuigingen delen ook de centrale gebruiken van vasten (zie Jom Kippur en Ramadan) en het geven van aalmoezen, evenals voedingsvoorschriften en andere aspecten van rituele reinheid. Volgens de strikte voedingsvoorschriften wordt toegestaan voedsel in het jodendom Kosher genoemd en in de islam Halal. Beide religies verbieden de consumptie van varkensvlees.
Hoewel het Jodendom en de Islam beide monotheïstische godsdiensten zijn die teruggaan op de profeet Abraham, verschillen ze fundamenteel in hun heilige boeken, de status van profeten, de opvatting over de Messias en de mate waarin etniciteit en geloof met elkaar zijn verweven.
"De joden en de christenen zeggen: 'Wij zijn de kinderen Gods en Zijn beminden'. Zeg: 'Waarom straft Hij jullie dan voor jullie zonden?' ..." (koran 5, 18). De koran wrijft het de christenen en de joden aan dat zij het verbond met God niet trouw zijn gebleven en eigenlijk ook de Schriften verdraaien.
Ja, seks is in het Jodendom niet alleen toegestaan, maar het wordt gezien als een heilige plicht en een gave van God binnen het huwelijk. Het is geen zonde of iets vies, en het dient zowel voor de voortplanting als voor wederzijdse liefde en plezier.
Een man mag dus alles met zijn vrouw doen wat hij wil. Hij mag geslachtsgemeenschap hebben wanneer hij maar wil, elk lichaamsdeel kussen dat hij wil, vaginale of andere geslachtsgemeenschap hebben, of lichamelijke intimiteit ervaren zonder geslachtsgemeenschap, zolang hij maar niet tevergeefs zaad loost.
Ja, getrouwde orthodox-joodse vrouwen dragen vaak een pruik (een sjeitel), een hoofddoek of een hoed. Niet alle joodse vrouwen doen dit; het geldt voornamelijk voor de orthodoxe stroming en is verplicht na het huwelijk.
Wat wel geweten is, is dat Marokkaanse joden al meer dan 2000 jaar in Marokko leven, zelfs nog vóór de moslims er toekwamen, en verspreid zijn over heel Marokko. Het land heeft dus een rijke joodse geschiedenis en cultuur die voor velen onbekend is.
In het jodendom wordt Jezus gezien als een historische Joodse leraar en rabbi. Hij wordt echter niet erkend als de Messias, de Zoon van God of een goddelijk figuur. Omdat hij niet de wereldvrede bracht of Israël verloste, voldoet hij niet aan de Joodse messiaanse verwachtingen.
Israel wordt officieel geduid als een Joodse staat. Israëliër/Israëli (m./v.) Israëlische (v.)
Joden en moslims eten geen varken omdat hun heilige boeken het varken als onrein beschouwen, gehoorzaamheid aan God centraal staat, en het dier niet herkauwt. Twee belangrijke regels hiervoor zijn:
Joden geloven niet in Jezus als de Messias of Zoon van God vanwege drie hoofdredenen: het uitblijven van de vervulling van messiaanse profetieën, strikt monotheïsme, en een andere invulling van de verlossing. Volgens de joodse Otheo traditie heeft Jezus de verwachte wereldvrede en de volledige bevrijding van Israël niet gebracht.
De Koran beschouwt christenen als "Mensen van het Boek" (Ahl al-Kitab), erkent hen als monotheïsten met een goddelijke openbaring, maar bekritiseert tegelijkertijd de leer over de goddelijkheid van Jezus. De visie in de Koran kent zowel positieve als scherpe of kritische kanten:
Drie belangrijke wereldgodsdiensten zijn het Jodendom, het Christendom en de Islam. De een is wat ouder dan de andere, maar alle drie vereren ze eigenlijk dezelfde God. Het Jodendom is de oudste van de drie. De Thora is het heilige boek, dat volgens de Joden door God, of Jahweh, aan Mozes werd gegeven op de berg Sinai.
Overeenkomsten en verschillen. In de islamitische traditie wordt aangenomen dat christenen en joden dezelfde God aanbidden als moslims. Er bestaan echter veel verschillende meningen over de vraag of moslims en christenen dezelfde God aanbidden.
Gangbare voedingsmiddelen en dranken zoals brood, bananen en sinaasappelsap vallen niet onder de categorie bedwelmende middelen en zijn voor moslims (ons) toegestaan om te consumeren.
Jezus had het joodse geloof. Hij was zelf geen christen, maar een Jood die leefde volgens de joodse wetten, tradities en heilige schriften van zijn tijd.
In het jodendom is God de enige, onzichtbare en eeuwige Schepper van het heelal. De kern van dit geloof is streng monotheïstisch: er is slechts één God, vaak aangeduid met de letters JHWH of de naam Hashem ("De Naam").
In het jodendom staan 613 mitswot (geboden en verboden) in de Thora. Deze zijn onderverdeeld in 248 geboden (verplichtingen) en 365 verboden. De bekendste indeling is gemaakt door de filosoof Maimonides.
De Joden stammen volgens de Joodse geschiedenis - Wikipedia af van de oude Israëlieten, die hun gemeenschappelijke afstamming herleiden tot de aartsvader Abraham, via Isaak en Jacob (die later Israël werd genoemd).
Binnen het jodendom worden niet-joden over het algemeen gojiem (meervoud) of goj (enkelvoud) genoemd. Dit is Hebreeuws en betekent letterlijk 'volk' of 'natie'. Daarnaast wordt in westerse talen vaak de term gentiles gebruikt, wat is afgeleid van het Latijn voor 'volken' of 'heidenen'.
Israël heeft de meeste Joden ter wereld, gevolgd by de Verenigde Staten en Frankrijk. In Israël wonen ongeveer 6,4 à 7 miljoen Joden, wat neerkomt op bijna de helft van de wereldwijde Joodse bevolking.
Polygamie in het Jodendom werd verboden door een geleidelijk proces. In de late oudheid, zo blijkt uit rabbijnse teksten, was het hebben van meerdere vrouwen door mannen iets dat gebeurde, maar niet bijzonder vaak. Er is geen echte manier om het zeker te weten.
Hoewel er waarschijnlijk kleinere subgroepen zijn die het gebruik van tampons afkeuren vanwege het ouderwetse idee dat ze de maagdelijkheid aantasten, kan de overgrote meerderheid van Joodse mensen die menstrueren elk menstruatieproduct gebruiken dat voor hen het prettigst aanvoelt (gelukkig!).
In het orthodoxe jodendom is het bedekken van het hoofdhaar door getrouwde vrouwen een teken van bescheidenheid en toewijding. Sommige orthodoxe en chassidische vrouwen kiezen ervoor hun haar af te scheren of heel kort te knippen. Dit doen zij om er absoluut zeker van te zijn dat er geen enkele haar onder hun hoofdbedekking—zoals een pruik of sjaal—vandaan komt.