De gelijkenis van de verloren zoon is een bekend Bijbelverhaal van Jezus over een vader, een jongste zoon en een oudste zoon. Het staat in het Nieuwe Testament in het evangelie van Lucas 15:11-32. Je kunt de tekst zelf nalezen op De Bijbel online.
Christenen en theologen zien het verhaal als een weerspiegeling van hoe God zich gedraagt tegenover zondaren. De vader vertegenwoordigt God, die degenen vergeeft die berouw hebben van hun zonden. De jongste zoon vertegenwoordigt degenen die in zondig gedrag vervallen en vergeving ontvangen, ook al verdienen ze die niet.
De belangrijkste boodschap van de gelijkenis van de verloren zoon is onvoorwaardelijke vergeving, oneindige liefde en een warm welkom voor iedereen die terugkeert. Het bekende Bijbelverhaal uit de Lucas-evangelie laat zien dat het niet uitmaakt hoe erg je fouten zijn; vergeving is altijd mogelijk.
"Verkwistend" betekent iemand die op een buitensporige manier geld uitgeeft. In dit verhaal geeft de zoon van de man zijn erfenis roekeloos en verkwistend uit. In de context van deze beroemde parabel is de term 'verkwistende zoon' ook gaan staan voor iemand die een zondaar is – die geestelijk verdwaald is – en voor iemand die na een afwezigheid terugkeert naar zijn familie en geloof.
Het verhaal van de verloren zoon is een bekende gelijkenis van Jezus uit de Bijbel (Lucas 15:11-32) over een jongste zoon die zijn erfenis opmaakt, terugkeert naar zijn vader, en met open armen wordt ontvangen.
De gelijkenis van de verloren zoon in Lucas 15:11-32 vertelt het verhaal van een zoon die zijn deel van de erfenis eist van zijn vader en het vervolgens verspilt aan een leven vol extravagantie.
Het verhaal van de verloren zoon is een parabel over verlies, liefde en verlossing.
De verloren zoon is een bekend Bijbels verhaal over onvoorwaardelijke liefde, vergeving en thuiskomen. Het staat in de Bijbel in het evangelie van Lucas (hoofdstuk 15, vers 11 tot en met 32).
Lucas 15:20-32 NLT. “Hij keerde dus terug naar huis, naar zijn vader. En toen hij nog ver weg was, zag zijn vader hem aankomen. Vol liefde en medelijden rende hij naar zijn zoon, omhelsde hem en kuste hem.
De gelijkenis van de verloren zoon draait om Gods karakter. Hij is niet 'rechtvaardig' in de menselijke zin: hij geeft niet iedereen precies wat hij verdient of heeft verdiend. In plaats daarvan is hij barmhartig en genadig: hij vergeeft hen die hem verlaten en verwelkomt zondaars thuis, ook al hebben ze hun erfenis verkwist.
Het behoort tot de collectie van de Hermitage in Sint-Petersburg. Het is het grootste schilderij dat Rembrandt in de laatste jaren van zijn leven schilderde.
De tien beroemdste uitspraken van Jezus zijn de Gulden Regel, "Ik ben de weg, de waarheid en het leven" en "Heb je vijanden lief". Deze citaten komen uit de evangeliën in de Bijbel.
Betekenis van 'verloren zoon' in het Engels
Een man of jongen die zijn familie heeft verlaten om iets te doen waar de familie het niet mee eens is en nu met spijt naar huis is teruggekeerd: figuurlijk. De verloren zoon is na een afwezigheid van drie jaar teruggekeerd in het team.
O Heer, bereik hem en word zijn beste vriend. Sterk hem en laat hem zien hoe hij zich van de zonde kan afwenden en zich kan richten op al het goede dat U voor hem in petto hebt. Ik smeek om Uw genade voor hem: geef hem gezondheid van lichaam en geest. Laat hem stralen naar Uw beeld, Heer, en laat hem alstublieft leren van Uw onvoorwaardelijke liefde.
De verloren zoon begon zijn bekering door ‘ tot zichzelf te komen ’ (Lk. 15:17). Dit is inderdaad het beginpunt van ware bekering; zonder deze eerste stap te zetten, komt niemand tot bekering. Hoe kunnen we ons bekeren als we onze zonden niet leren kennen?
Eén eeuwige of onvergeeflijke zonde ( godslastering tegen de Heilige Geest), ook wel bekend als de zonde die tot de dood leidt, wordt in verschillende passages van de synoptische evangeliën genoemd, waaronder Marcus 3:28-29, Matteüs 12:31-32 en Lucas 12:10, evenals in andere passages van het Nieuwe Testament, zoals Hebreeën 6:4-6, Hebreeën 10:26-31 en 1 Johannes 5:16.
Bij zijn terugkeer behandelt zijn vader de jongeman met een vrijgevigheid die veel groter is dan hij eigenlijk zou mogen verwachten. Hij krijgt het beste gewaad, een ring voor zijn vinger en sandalen voor zijn voeten. De Joodse filosoof Philo merkt op: Ouders verliezen vaak hun gedachten niet uit het oog voor hun losbandige (asoton) kinderen [...]
Het verhaal van de verloren zoon staat in het Nieuwe Testament, in het evangelie volgens Lucas, hoofdstuk 15, vers 11 tot en met 32. Deze gelijkenis, verteld door Jezus, gaat over een jongste zoon die zijn erfenis opeist, vertrekt, zijn geld verkwist, en uiteindelijk vol berouw terugkeert naar zijn liefdevolle vader.
De moraal van de gelijkenis van de verloren zoon is eenvoudig: God, de liefdevolle Vader in de hemel, wil dat je je bekeert van je zonden en Zijn wegen volgt, die altijd het beste voor je zijn. Als je hebt ervaren dat je van God bent afgedwaald, biedt deze gelijkenis hoop op herstel van je relatie met Hem.
De belangrijkste boodschap van de gelijkenis van de verloren zoon is de onvoorwaardelijke liefde, de vergeving en de blijdschap van God de Vader wanneer een dwalend mens terugkeert. Het verhaal laat zien dat iedereen altijd welkom is om terug te keren, ongeacht wat hij of zij heeft gedaan.
Het bekende verhaal van de verloren zoon staat in de Bijbel, in het Nieuwe Testament in het Evangelie volgens Lucas, hoofdstuk 15, verzen 11 tot en met 32.
De uitdrukking 'de verloren zoon' verwijst naar iemand die na een lange tijd van wezenloosheid, zwerftocht of slechte keuzes terugkeert naar huis of het rechte pad. Het staat symbool voor onvoorwaardelijke vergeving en het vieren van een hereniging.
De gelijkenis leert ons dat God altijd mensen vergeeft die beseffen dat ze een fout hebben gemaakt. Hij verwelkomt alle mensen met open armen, ongeacht wat ze wel of niet hebben gedaan. De vader vergeeft zijn jongste zoon direct en verwelkomt hem terug in het gezin, waarna hij een feest geeft bij zijn terugkeer.
De vader zei tegen zijn dienaren: Breng het beste gewaad tevoorschijn en trek het hem aan; doe een ring om zijn hand en schoenen aan zijn voeten; breng het vette kalf hierheen en slacht het; laten we eten en vrolijk zijn, want mijn zoon was dood en is weer levend geworden; hij was verloren en is teruggevonden.
Drukte is niet per se een zegen. Vaak zoeken we naar dingen die ons laten opvallen, terwijl we vergeten dat Gods constante aanwezigheid en zorg al die tijd over ons waakten. We missen vaak het gevoel van jaloezie en onzekerheid, en het verlangen om gezien en omarmd te worden in onszelf.