Volgens de Bijbel is Ismaël de oudste zoon van Abraham, geboren bij de slavin Hagar, en de voorvader van de Ismaëlieten. De Bijbel beschrijft hem als een wilde ezel van een mens wiens hand tegen iedereen is, maar belooft tegelijkertijd dat God naar hem luistert, in leven houdt in de woestijn en tot een groot volk zal maken.
In de Bijbel is Ismaël de oudste zoon van aartsvader Abraham en Hagar, de Egyptische slavin van Sara. Hij is de stamvader van de Arabische volken. Zijn levensverhaal staat voornamelijk beschreven in het Bijbelboek Genesis.
Ismaël is de oudste zoon van aartsvader Abraham, geboren uit de Egyptische slavin Hagar. Zijn naam betekent 'God hoort'. Samen met zijn moeder werd hij de woestijn ingestuurd na de geboorte van Abrahams latere zoon Isaak, waarna God hen redde van de dorst en beloofde dat hij de stamvader van een groot volk zou worden.
Volgens de bijbelse en traditionele geschiedenis stammen de Ismaëlieten en de Noord-Arabische stammen af van Ismaël, de zoon van aartsvader Abraham.
Ismaël is een jongensnaam van Hebreeuwse en Arabische oorsprong. De betekenis is "God zal horen" of "God heeft gehoord". De naam is samengesteld uit de woorden yishma (hij hoort) en El (God).
Ismaëlieten zijn de Bijbelse en historische nomadenstammen en woestijnbewoners die afstammen van Ismaël, de oudste zoon van aartsvader Abraham. Ze leefden voornamelijk in Noord-Arabië. Ze worden in de geschiedenis vaak geassocieerd met rondtrekkende handelaren en bedoeïenen.
De moeder van Ismaël is Hagar, een Egyptische slavin en bijvrouw van Abraham.
Volgens de Bijbel (Genesis 25:12-16) had Ismaël, de zoon van Abraham en Hagar, twaalf zonen die elk stamhoofd werden. Hun namen zijn: Nebajot (de oudste), Kedar, Adbeël, Mibsam, Misma, Duma, Massa, Hadar (of Chadad), Tema, Jetur, Nafis en Kedema. Deze twaalf zonen vormden de stamvaders van de twaalf Ismaëlitische stammen.
Volgens de Bijbel had Abraham drie vrouwen: Sara, Hagar en Ketura. Hij was met twee van hen getrouwd en had er één als bijvrouw.
Het nageslacht van Ismaël bestaat volgens de Bijbel in Gewone Taal uit twaalf zonen die stamvaders en leiders van verschillende nomadische stammen werden: Nebajot, Kedar en Adbeël.
Volgens de Bijbel is het huwelijk in de kern bedoeld voor één man en één vrouw, maar in het Oude Testament stond God het tijdelijk toe dat mannen meerdere vrouwen of bijvrouwen hadden. In het Nieuwe Testament wordt de oorspronkelijke norm van één vrouw per man hersteld.
De exacte hoeveelheid kinderen van Adam en Eva is in de Bijbel niet met een getal genoemd, maar volgens oude joodse overleveringen waren dit er 56 (33 zonen en 23 dochters). De Bijbel vermeldt alleen dat ze naast hun bekende zonen nog heel veel andere zonen en dochters kregen. Christian Answers Net
Koning Salomo had zoveel vrouwen (700 vrouwen van koninklijke afkomst en 300 bijvrouwen) vanwege politieke bondgenootschappen, machtsvertoon en rijkdom. In de tijd van de Bijbel was het huwen van prinsessen uit andere landen een manier om vrede te sluiten en grenzen te beschermen.
Hagar en haar zoon Ismaël werden door Abraham, op aandringen van zijn vrouw Sara, de woestijn ingestuurd. Ze verdwaalden in de woestijn van Berseba en toen hun water op was, legde Hagar Ismaël in de schaduw van een struik om hem niet te zien sterven. God hoorde echter hun nood en opende een waterput.
Ismaël is in de Bijbel de oudste zoon van aartsvader Abraham, geboren uit de Egyptische slavin Hagar, en de stamvader van de Arabische volken. Zijn naam betekent "God hoort".
Volgens de Bijbel is een goede of deugdzame vrouw iemand die leeft vanuit ontzag voor God, wijsheid toont en betrouwbaar is. Belangrijke kernmerken worden vooral beschreven in Spreuken 31 en het Nieuwe Testament.
Koning Salomo deed in zijn latere jaren verkeerd door te breken met Gods wetten door te trouwen met heel veel buitenlandse vrouwen, vreemde goden te aanbidden en te veel rijkdom en paarden te verzamelen.
Een man met meerdere vrouwen heet polygaam. De specifieke vorm van een huwelijk waarin één man met meerdere vrouwen is getrouwd, noem je polygynie (of veelwijverij). Als de relaties niet gebaseerd zijn op een huwelijk maar op romantische liefde met instemming van iedereen, spreekt men van polyamorie.
Of Maria na Jezus nog kinderen heeft gekregen, hangt af van de geloofsrichting: protestanten en historici nemen aan dat ze nog andere kinderen kreeg, zoals Jakobus en Jozef, terwijl katholieken en orthodoxen geloven dat zij altijddraag maagd bleef.
Volgens de oude joodse mythe weigerde Lilith, Adams eerste vrouw, om te gehoorzamen, waarna ze wegvluchtte, werd achtervolgd door engelen en veranderde in een nachtelijke demon.
Omdat 'Eva' een algemene naam is, kan het zijn dat je een van de bekendere personen bedoelt:
Een bekende sterke en moedige vrouw uit de Bijbel is Ruth, naast andere krachtige figuren zoals Debora en Esther. In het Bibleboek Spreuken 31 wordt daarnaast een algemeen loflied gezongen op 'de sterke vrouw' die hard werkt en wijs voor haar gezin zorgt.
De Bijbel laat een divers beeld zien van de positie van vrouwen. Enerzijds is er de principiële gelijkwaardigheid waarin beiden als evenbeeld van God zijn geschapen; anderzijds zijn er, afhankelijk van de cultuur in die tijd, teksten over traditionele rolpatronen, onderdanigheid en leiderschap.
De Bijbel noemt het woord 'samenwonen' niet letterlijk, maar schetst wel een duidelijke lijn: seksualiteit en samenleven zijn volgens de Schrift voorbehouden aan het huwelijk. Het huwelijk wordt gezien als een door God ingesteld, levenslang en publiek verbond tussen één man en één vrouw.
Volgens de Bijbel moet een man met zijn vrouw omgaan door haar opofferend lief te hebben, met respect en eer te behandelen, en leiding te nemen vanuit liefde in plaats van overheersing.