Mannen gaan in onderzoeken nog steeds iets vaker vreemd dan vrouwen, maar het verschil wordt wel steeds kleiner. Uit recente cijfers en inzichten (zoals te lezen bij NPO Kennis) blijkt dat de percentages naar elkaar toe groeien.
Mannen en vrouwen gaan bijna even vaak vreemd, hoewel mannen in oudere onderzoeken iets vaker seksuele ontrouw toegeven. Het verschil tussen beide geslachten wordt de laatste jaren steeds kleiner.
Uit verschillende onderzoeken[6] blijkt dat mannen gemiddeld evenveel vreemdgaan als vrouwen. Wel geven ze andere redenen om vreemd te gaan. Het antwoord van mannen op de vraag “Wanneer zou je vreemdgaan?”: als mijn vrouw er niet achter komt, als ik dronken ben, als ik zeker weet dat het voor één keer is.
Veelvoorkomende redenen zijn emotionele afstand, behoefte aan bevestiging, seksuele of relationele onvrede, impulsiviteit of een nieuwe verbinding. Soms ontstaat ontrouw geleidelijk, soms impulsief en soms als terugkerend patroon. Liefde voor een partner sluit vreemdgaan niet automatisch uit.
Ongeveer 30 procent van de Nederlandse mannen met een vaste relatie gaat vreemd, eenmalig, vaker of langdurig. Dit percentage stijgt wel iets, maar langzaam. Bij vrouwen is dat anders; in de jaren '80 pleegde ongeveer 10 procent overspel, ondertussen is dit percentage gestegen naar 25 procent.
Volgens een analyse van het IFS uit 2018, gebaseerd op gegevens van de General Social Survey, melden mannen van in de zeventig het hoogste percentage overspel met 26%, terwijl vrouwen van in de zestig het hoogste percentage melden met 16%. Het verschil tussen mannen en vrouwen neemt gestaag toe met de leeftijd en bereikt een maximum van 18 procentpunten bij volwassenen van 80 jaar en ouder.
Veelgestelde vragen over waarom mannen vreemdgaan
Mannen gaan meestal vreemd om verschillende redenen tegelijk. Seks kan meespelen, maar ook behoefte aan bevestiging, afstand in de relatie, impulsiviteit, boosheid, gelegenheid of onrust in zichzelf.
Acht veelvoorkomende signalen van vreemdgaan zijn een plotseling stille telefoon, het gebruik van verborgen chat-apps, en een veranderde dagelijkse routine. Andere aanwijzingen zijn meer fysieke of emotionele afstand, onverwachte geheimzinnigheid over de agenda, en een sterke focus op het uiterlijk. Ook sneller geïrriteerd raken en een plotseling schuldbewust of juist overdreven aardig gedrag behoren tot deze lijst.
Er is geen vast type vrouw dat vreemdgaat; ontrouw komt voor bij allerlei vrouwen, met name door emotionele verwaarlozing, een gebrek aan spanning of relatieproblemen.
Ja, iemand kan zeker oprecht spijt hebben van vreemdgaan. Die spijt uit zich vaak in intense schuldgevoelens, verdriet over de aangerichte schade en de angst om de vaste partner te verliezen.
Vrouwen gaan het vaakst vreemd tussen hun 30 en 39 jaar, met 36 en 37 jaar als de absolute piekleeftijden. Dit gebeurt vaak na ongeveer 6 tot 10 jaar in een vaste relatie of huwelijk.
„Als ze hun partner verlaten voor een ander, die de ontbrekende 20 procent invult, komen ze bedrogen uit. De volledige honderd procent bij iemand vinden blijkt onmogelijk.”
Volgens het Institute for Family Studies geeft ongeveer 20% van de getrouwde mannen toe vreemd te gaan. Maar als je relaties buiten het huwelijk meerekent en rekening houdt met onderrapportage, loopt dat percentage op tot bijna 1 op 3. (Bron: ifstudies.org, brides.com)
Signalen dat een vrouw vreemdgaat zijn onder andere plotselinge geheimzinnigheid over haar telefoon, een verminderde behoefte aan intimiteit, en een verandering in communicatie. Deze tekenen hoeven niet altijd overspel te betekenen, maar tonen vaak wel aan dat er iets veranderd is in de relatie.
Ongeveer 70 procent van de stellen blijft bij elkaar na vreemdgaan, en ongeveer 66 procent van de vrouwen geeft aan een slippertje te willen vergeven. Hoeveel mensen daadwerkelijk vergeven verschilt per situatie, leeftijd en geslacht.
Hoewel mensen van alle geslachten vreemdgaan, tonen studies aan dat meer mannen dan vrouwen buitenechtelijke relaties aangaan. Zo geeft de General Social Survey bijvoorbeeld aan dat mannen ongeveer 7 procent vaker vreemdgaan dan vrouwen.
De periode na vreemdgaan brengt een heftige emotionele achtbaan teweeg. Dit proces verloopt doorgaans in vier opeenvolgende fasen van schok, chaos en onderzoek tot herstel.
Signalen dat een man vreemdgaat zijn vaak te herkennen aan geheimhouding rondom zijn telefoon, plotselinge veranderingen in zijn uiterlijk en routine, en emotionele afstand. Let op: deze signalen kunnen ook door stress of werkdrukte komen.
Tekenen dat een relatie ten einde is, zijn onder andere een gebrek aan communicatie, het verliezen van intimiteit en het langs elkaar heen leven.
Psychische gevolgen van vreemdgaan in het kort
De ontdekking dat een partner vreemdgegaan is kan gevoelens oproepen zoals schok, wantrouwen, verwarring en intense emotionele stress. Veel mensen ervaren na ontrouw reacties zoals terugkerende gedachten, verhoogde waakzaamheid of moeite met vertrouwen.
Het ontdekken dat je vrouw vreemdgaat is enorm pijnlijk. Geef jezelf de ruimte om te ademen en neem geen overhaaste beslissingen. Bepaal of je de relatie wilt redden door in gesprek te gaan (eventueel via Alles over scheiden), of dat je kiest voor uit elkaar gaan. Relatie-praktijk
Signalen van vreemdgaan uiten zich vaak in subtiele gedragsveranderingen. Typische tekenen zijn een obsessief gebruik van de smartphone, onverklaarbare afstandelijkheid of juist overdreven vriendelijkheid, meer aandacht voor het uiterlijk en wisselende verhalen. Eén signaal bewijst niets, maar een combinatie kan wijzen op overspel.
*Controleer de telefoon.* Veelvuldig bellen of sms'en is een van de meest duidelijke tekenen van vreemdgaan. Als je de kans krijgt om door sms-berichten en foto's te scrollen, vind je misschien binnen enkele seconden al het bewijs dat je nodig hebt.
Voor veel mensen begint vreemdgaan ook bij geheim contact, verborgen appjes, sexting of een emotionele band die buiten de relatie groeit en bewust buiten beeld blijft. Wat onder vreemdgaan valt, verschilt per relatie. Toch voelt het voor veel mensen niet willekeurig.
Deze factoren omvatten individuele factoren (bijv. persoonlijkheid en hechtingsstijl), relatiefactoren (bijv. conflicten en kwaliteit van de relatie) en omgevingsfactoren (bijv. mogelijkheden om vreemd te gaan). Relatiekenmerken zijn echter doorgaans de sterkste voorspellers.