Door WereldData · Gepubliceerd op
De 7 deugden en ondeugden (ook wel de zeven hoofdzonden genoemd) zijn in de christelijke traditie klassieke eigenschappen van de mens: deugden staan voor goed en wijs gedrag, terwijl ondeugden slechte neigingen of gedachten zijn.
Hoofondeugd/Hoofdeugd:
De zeven klassieke deugden zijn voorzichtigheid, rechtvaardigheid en gematigdheid. Ze bestaan uit vier kardinale deugden en drie goddelijke deugden.
De zeven ondeugden zijn hoogmoed, afgunst, toorn, luiheid, gierigheid, gulzigheid en onkuisheid. Ze hebben als attribuut respectievelijk de pauw met spiegel of de leeuw, de sperwer, de haan, de uil, de geldbuidel, de kiekendief en de bok. Ze worden in katholieke kerken de zeven hoofdzonden genoemd.
De zeven hoofdzonden en deugden vormen een traditioneel christelijk overzicht van slechte menselijke neigingen en de goede eigenschappen die daar tegenover staan. De klassieke lijst omvat de hoofdzonden hoogmoed, hebzucht en lust, en de deugden zoals geloof, hoop en liefde. Meer informatie en diepere achtergronden kun je vinden in de katholieke encyclopedie van KRO-NCRV.
De acht gedachten waren gulzigheid, hebzucht, lusteloosheid, droefheid, wellust, toorn, ijdelheid en hoogmoed. Deze acht gedachten werden door Paus Gregorius I (540-604) gebruikt om de zeven zonden te formuleren.
Een deugdenlijst is een overzicht van positieve karaktereigenschappen die iemands morele waarden bepalen. In de westerse filosofie en religie bestaan verschillende bekende klassieke overzichten, waarvan de vier kardinale deugden en de drie theologische deugden het meest invloedrijk zijn.
Acht belangrijke ondeugden worden in verband gebracht met de acht levensfasen. Deze ondeugden, afgeleid van traditionele classificaties van de 'doodzonden', zijn (in volgorde) : gulzigheid, woede, hebzucht, afgunst, trots, lust, onverschilligheid en melancholie.
Richt je op de klassieke zeven deugden: prudentia (voorzichtigheid), Iustitia (rechtvaardigheid), temperantia (zelfbeheersing) fortitudo (moed), fides (geloof), spes (hoop) en caritas (naastenliefde), dan red je het wel.
De zeven hoofdzonden (hoogmoed, afgunst, woede, luiheid, hebzucht, lust en gulzigheid) hebben eeuwenlang het morele denken gevormd. Van hun vroege christelijke oorsprong tot hun hedendaagse relevantie vertegenwoordigen deze ondeugden de kern van de menselijke neigingen die leiden tot lijden en vervreemding.
1831 De zeven gaven van de Heilige Geest zijn wijsheid, inzicht, raad, kracht, kennis, vroomheid en ontzag voor de Heer. Zij behoren in hun volle omvang toe aan Christus, de Zoon van David. Zij voltooien en vervolmaken de deugden van hen die ze ontvangen. Zij maken de gelovigen volgzaam en bereidwillig om goddelijke ingevingen te gehoorzamen.
De vier kardinale/klassieke deugden volgens Plato en Aristoteles zijn:
In het christendom is een zonde het overtreden van Gods wetten, het handelen tegen Gods wil of het 'missen van het doel' dat God voor de mens heeft. Dit omvat verkeerd gedrag, foute woorden, slechte gedachten en een gebrek aan liefde voor God en de medemens.
De zeven deugden in het christendom bestaan uit vier kardinale deugden en drie goddelijke deugden. Samen vormen ze de Zeven deugden die in de christelijke traditie helpen om goed te leven.
De bedwelmende formule van Vanilla Woods is een klassieke geur met frisse peernoten, een krachtige roos in het hart en zachte karamel- en vanillenoten als basis, voor de perfecte balans tussen zoete, warme musk en amber. Combineer met een van de andere Peace-parfums om je eigen kenmerkende Peace-geur te creëren.
Kardinale deugden
In dit artikel leren we hoe we de vijf ondeugden (lust, woede, hebzucht, gehechtheid en trots) kunnen bestrijden door te mediteren op de Bani van Guru Arjan Dev Ji en spirituele wijsheid te verwerven om deze ondeugden te overwinnen.
Volgens de standaardlijst van de Katholieke Kerk zijn de zeven hoofdzonden: hoogmoed, afgunst, woede, gulzigheid, wellust, luiheid en hebzucht. In het katholicisme is de indeling van de hoofdzonden in een groep van zeven ontstaan bij Tertullianus en voortgezet door Evagrius Ponticus.
Vervolgens somt hij een aantal dodelijke ondeugden op: seksuele immoraliteit, onreinheid, wellust, kwade verlangens, hebzucht, woede, razernij, kwaadaardigheid, laster, vuile taal en leugens (Kol. 3:5,8,9).
In onze traditie worden geloof, hoop en liefde de 'goddelijke of theologale deugden' genoemd. Anders dan bijvoorbeeld de rechtvaardigheid of de matigheid zijn het inderdaad deugden die gericht zijn op God.
De zeven deugden bestaan uit vier kardinale en drie theologische deugden. De kardinale deugden komen uit de klassieke oudheid en draaien om moreel juist handelen. De theologische deugden vinden hun oorsprong in het christendom en richten zich op het spirituele. Samen vormen ze een mooie basis voor persoonlijke groei.
Volgens Aristoteles is deugd (aretê) de sleutel tot het ultieme doel van het menselijk leven: geluk en bloei (eudaimonia). Hij deelde deugden op in intellectuele deugden (door onderwijs te ontwikkelen) en karakterdeugden (door oefening en gewenning). De belangrijkste karakterdeugden noemde hij de 'gulden middenweg', gelegen tussen een teveel en een tekort.
De Catechismus van de Katholieke Kerk leert dat de hoofdzonden "andere zonden, andere ondeugden voortbrengen. Dat zijn hoogmoed, hebzucht, afgunst, woede, wellust, gulzigheid en luiheid of acedia." (1866). De hoofdzonden of "dodelijke" zonden zijn vaak de oorzaak van vele andere zonden die we in ons leven begaan.
Het wordt gedefinieerd als een slechte gewoonte of immorele activiteiten. Ondeugden komen veel voor bij jonge mannen en vrouwen; voorbeelden zijn prostitutie, onfatsoenlijke kleding, diefstal, lidmaatschap van een sekte, zakkenrollen, drugsverslaving, fraude bij examens, hooliganisme, geweldpleging, gokken, roken, seksuele activiteiten voor het huwelijk en verkrachting.
Er zijn acht voornaamste zonden die de mensheid teisteren; namelijk: ten eerste gastrimargia, oftewel gulzigheid; ten tweede ontucht; ten derde philargyria, oftewel hebzucht of geldzucht; ten vierde woede; ten vijfde neerslachtigheid; ten zesde acedia, oftewel lusteloosheid of neerslachtigheid; ten zevende cenodoxia, oftewel opscheppen of ijdelheid; ...